v

v

MAKEDONON

         ПОЧЕТНА

 

v

v

v

MAKEDONON

 

2 - pи  ДЕЛ    3 - ти  ДЕЛ   4 - ти  ДЕЛ

 

ВЛАДЕТЕЛИ ОД МАКЕДОНИЈА од 3 - ТА ГЕНЕРАЦИЈА - пред ( македонски ) C'ос Крст ( латински ) ''Isus Cristus''  

ЕПОXАТА НА С'НЅЕ - ?????? ?? ??????? ''???? ? ?????'', ?????? ????? ??? ?? ????????? ? ?? ???????? ????? ?? ''??????? ?? ??????'',.. ????? ??? ?????? ?????? ?? ????? ?? ?????????? Е

    Династија Аргеади


Каран 808 - 778 п.н.е
Кoин 778 - 750 п.н.е. 
Тирима 750 - 700 п.н.е.
Бердика ПРВИ 700 - 678 п.н.е
Аргoј ПРВИ 678 - 640 п.н.е
Филип  ПРВИ 640 - 602 п.н.е
Аероп  ПРВИ 602 - 576 п.н.е
Алкет ПРВИ 576 - 547 п.н.е
Аминта  ПРВИ 547 - 498 п.н.е
Александар ПРВИ  498 - 454 п.н.е
Алкет  ВТОРИ  454 - 448 п.н.е
Бердика  ВТОРИ  448 - 413 п.н.е
Архелaј 413 - 399 п.н.е
Кратер 399 п.н.е
Орест 399 - 396 п.н.е
Архелај  ВТОРИ 396 - 393 п.н.е
Аминта  ВТОРИ 393 п.н.е
Пајсаниа 393 п.н.е
Аминта ТРЕТИ  393 п.н.е
Аргoј  ВТОРИ 393 - 392 п.н.е
Аминта ТРЕТИ  ( повторно назначен ) 392 - 370 п.н.е
Александар  ВТОРИ 370 - 368 п.н.е
Птолемаиој ПРВИ 368 - 365 п.н.е
Бердика ТРЕТИ  365 - 359 п.н.е
Аминта  ЧЕТВРТИ  359 - 356 п.н.е
Филип ВТОРИ Македонски 359 - 336 п.н.е
Александар ТРЕТИ  Македонски 336 - 323 п.н.е
Антипатар, Регент на Македонија 334 - 319 п.н.е
Филип ТРЕТИ  Аридеј 323 - 317 п.н.е
Александар  ЧЕТВРТИ  323 - 310 п.н.е
Бердика, Регент на Македонија 323 - 321 п.н.е
Антипатар, Регент на Македонија 321 - 319 п.н.е
Полиперхон, Регент на Македонија 319 - 317 п.н.е
Касандар, Регент на Македонија 317 - 306 п.н.е

       Династија Антипатриди

Касандар 306 - 297 п.н.е
Филип ЧЕТВРТИ  297 - 296 п.н.е
Александар ПЕТTИ  296 - 294 п.н.е
Антипатар  ВТОРИ 296 - 294 п.н.е

      Династија Антигониди

Димитри ПРВИ  ОПСАДНИКОТ - Полиоркет 294 - 288 п.н.е
Лизимах ( делел со Пир Епирски ) 288 - 281 п.н.е
Пир Епирски ( делел со Лизимах ) 288 - 285 п.н.е
Птоломеј ВТОРИ  ГРОМ -  Керавн 281 - 279 п.н.е
Мелегар 279 п.н.е
Антипатар ВТОРИ 279 п.н.е
Состен ( Командант на војската ) 279 - 277 п.н.е
Антигон ВТОРИ  Гонат - ЖЕЛЕЗНА ГЛАВА  277 - 274 п.н.е
Пир Епирски ( повторно назначен ) 274 - 272 п.н.е
Антигон ВТОРИ Гонат - ЖЕЛЕЗНА ГЛАВА ( повторно назначен ) 272 - 239 п.н.е
Димитри ВТОРИ 239 - 229 п.н.е
Антигон ТРЕТИ  Досон 229 - 221 п.н.е
Филип ПЕТTИ  221 - 179 п.н.е
Персеј 179 - 168 п.н.е

 

Во 150 п.н.е човек по име Андриск тврдел дека е син на Персеј и го барал престолот на Македонија како  Филип ШЕСТИ. Ова била причината за Четвртата македонско - римска војна во која Андриск бил поразен од страна на римјаните.

                     

        В    О    В    Е    Д

Како резултат на погрешно читање на писмото КОИНОН МАКЕДОНОН, од страна на така наречените "историчари" од минатото, денес имаме погрешни или фалсификувани имиња на многу антички географски поими, градови, села, населени места и имиња на историски личности со нивните титули.
Ние од Македонија е СЕ, верно сé обидуваме да ги исправиме тие грешки.

Во антиката не постои: ''грција'', ''елаc'' или хелаc'', тие имиња се измислени.

Античкото оригинално име на ''балканот'' е Македонија, додека на ''пелопонез'' било ''Полуостровот на Ѕе'', на малиот полуостров ''атика'' и било името Ѕеника, Таму долу во антиката во имињата на повеќе градови го имало името на Ѕе, на пример: градот ''атина'' се именувал како Ѕена, ''коринт'' се именувал: Куѕе - ''кај Ѕе'' или Горинѕе - ''горе кај Ѕе'' - Горица, по доаѓањето на римјаните на ''пелопонез'', имињата се промениле.

Агаменон епскиот владетел од Микена бил ''беласт'', кој сакал за завладее со сите околу Егејското море - АГА СЕЈ, во негово време немало ''данајцѝ'', тие дошле потоа, ја искористиле слабоста на Ѕена.

Има податок од Аријан во биографијата за Александар Македонски:

'',.. Кога Александар Македонски дојде до Мал (во походот против Персија), приложи жртва за херојот-пророк Амфилох од Аргос, кој овде имаше славно пророштво и беше почитуван како основач на градот. '',...

 

Значи тие од Полуостровот на Ѕе, мигрирале, на сите страни, па и ѕијците (беластите - атинци), наjверојатно имале некоја колонија на ѕијци-беласти во Јонија, од тука доаѓа поимот во иднина - ''сродници од Јонија на аѕејцитѐ'', дали или не постанале ''данајцѝ'' и како, тоа е друго прашање.

По војната во Илон (Троја), oколу 1400 година п.н.е ''дорите'', кои најверојатно биле од скитско потекло, го освојуваат ''Полуостровот на Ѕе'', а со тоа го ослабнуваат и воено економски, хаосот таму траел 300 години.

Околу 1200 година п.н.е, Феникијците под водство на Кадмо, доаѓаат во Јужна Европа под изговор дека ја бара неговата сестра и го основаат градот Ѕева (Теба така наречен), значи пак во името имало ''Ѕѐ''.

Нубијци

Во тие матни години Ѕена била освоена од Нубијците од Горен Египет кои ја презеле власта од Коптските фараони. Така градот Ѕена постана ''Аѕена - данајска'', малиот полуостров од Ѕеника постана ''Аѕеника'' или ''Аѕика'', а Ѕе - богот на небото и светлината, данајците го преименуваа во ''Аѕѐ'', се измешаа со ''беластитѐ'' таму во градот Ѕена и така постанаа ''данајцитѐ''.

?????? ?? ??????? ''???? ? ?????'', ?????? ????? ??? ?? ????????? ? ?? ???????? ????? ?? ''??????? ?? ??????'',.. ????? ??? ?????? ?????? ?? ????? ?? ?????????? A?????? ?? ??????? ''???? ? ?????'', ?????? ????? ??? ?? ????????? ? ?? ???????? ????? ?? ''??????? ?? ??????'',.. ????? ??? ?????? ?????? ?? ????? ?? ?????????? E - "AЅE".

Аѕеа (Атина- данајска) - Аѕеика (Атика- данајска), ''Полуостровот на Ѕе'' (Пелопонез) - коренот на дaнajците им cе нубијците од Нубија, ''Metropolitan Museum of Art'' - Печена глина ''погреб'' 520 - 510 пне.

Разликата е евидентна околу физиономијата на ликовите што ги возат запрежните коли, фреска од Ага, Македонија. - 336 пне.

1. Пред 2000 години пред нашата ера целиот Македонски Полуостров бил населен со ''пелазгѝ-беласти'' - домородно бело население (настрана расизам).

Македонија е спомната во книгата на Хомер (Мелегене ) ИЛИАДА И ОДИСЕЈА во војната на ИЛИОН (Тројанската војна) што траела пред 1194 - 1184 години ПРЕД нашата ера ,   550-580 години ПРЕД КАРАН  (оваа дата треба да се земе со предпоставка, не се знае точно годината на таа војна).

146. Хомер ги научил сите други поети и уметници на раскажување лaги вешто.

147. Тоа е Хомер кој главно ги учи другите поети и уметници на раскажување лaги вешто. - Аристотел

Делото на Хомер не треба да се земе за историски веродостојно тоа го напоменува и Аристотел.

2. Друг податок е доаѓањето и населувањето на Феникијците во Воиа (Теба - Беотија).

3. Основач на Ѕева (Теба) е феникискиецот  Кадмус кoj  со голема војска  дошол во Воиа (Теба - Беотија) претходно пелазгиска ( населена со белци ) земја,  во потрага на неговата сестра Ѕеиа.   

   Остатоците од палатата  на Кадмус  во Ѕева (Теба) датираат од околу 1200 - 1400 г. п.н.е. ( оваа дата треба да се земе со предпоставка, не се знае точно годината) 

4.  Херодот, античко-јонски  историчар пак пишува (доколку натписот е точен треба да гласи вака) дека порано  цела Аѕеика (Атика)  била населена со Пелазги - БЕЛИТЕ-БЕЛЦИ, но со доаѓањето на данајците во Аѕеа (Атина), Аѕеника (Атика), Пелазгите били асимилирани во тој дел на Полуостровот на Ѕе (Пелопонез), но се` уште постоеле живи Пелазги (Херодот I, 57-58), кои гледаме ги населувале остатокот на Полуостровот на Ѕе (Пелопонез), Ѕецалија (Тесалија) и Македонија.

5. Значи после пропаста на Илон (Тројанската војна), дорите кои најверојатно биле скитски племиња од север водат војна на Сојузот против Илион (Ѕена (Атина - беласти), Спарта, Mикена и итн и итн). Занчи потоа има ''историска дупка'', од 300-400 години, толку била разурна таа војна за ''античката цивилизација од Јужниот дел на Македонскиот Полуосторв''. 

Оваа војна значи ги ослабнува државите градови на југ од Македонскиот Полуостов, Полуостровот на Ѕе (Пелопонез) така да тие градови биле нападнати од пирати - данајци со потекло од Нубија и со тек на времето биле асимилирани - како што е на пример Аѕена (Атина), така станал данајски - асимилиран град,.. но сепак се до времето на Филип Македонски имало НЕАСИМИЛИРАНИ ПЕЛАЗГИ кои не биле прифатени во воено - религиозната организација Амфиктонијата. Ќе набројам некои од нив тоа биле Месена, Мегалополи и многу други градови држави. Ахил, јунакот од ''Илиада и Одисеја'', бил ''пелазгиец'' и потомок од Молосија - од тука Ахилеја - Молосија - Епир (по Пир), затоа Александар Македонски се сметал и тој како потомок на Ахил, од страна на мајка му Олимпија. 

Треба јасно да се знае дека, Македонците, Фоќијците и Воиа (Теба - Беотија) не биле ''данајцѝ'' прво биле вазали на Персија, ја палеле Аѕена (Атина - данајска) заедно со Персија, потоа откако ја отфрлиле персиската окупација, станале членови на Амфиктониата.

Амфиктионијата - АMФИКТИОНИЈАДА - АMФИ К'ТИ ОНИ АДА (Собор како ти за војна) - е воен религиозен сојуз за одбрана од Персија, бил замент од Лигата на Ѕе (Коринтската Лига), кој е поширок воен сојуз, но за напад врз Персија, организиран од Македонскит владетел, василеос Филип Македонски, кој бил избран за доживотен водач - Агаменон (по епскиот владетел од Микена) на сојузот, како и неговите наследници требало да бидат водачи наЛигата на Ѕе. Друга битна работа била, е тоа што било забрането војување помеѓу членовите на Лигата на Ѕе, за разлика од Амфиктиониада, во која членовите војувале помеѓу нив.

АMФИ К'ТИ ОНИ АДА, АMФИКТИОНИАДА бил воено религиски сојуз за одбрана од Персија и во него земале учесто силни народи, за да се одбранат од Персија, додека тие послабите не ги примале туку напротив гледале да ги потчинат. Во него имало: данајци - Аѕена (Атина - данајска) град држава, Спарта - град држава (спартанците најверојатно биле беласти-пелазги), феникијци - Ѕева (Теба) град држава, Македонија унитарна монархија, Фоќија - белци, на нивна територија бил светиот град Делфи со духовно - религиозниот водач - ''оракол - о'рeкол''. Тие ја практикувале античка вера со 12-те богови на чело со Ѕе богот на светлината, за некои Ѕе, Ксе, Аѕе за данајците и итн.

272. Луѓето создаваат богови по своја слика, не само во однос на нивната форма, туку и на нивниот начин на живот, рекол Аристотел.

Значи секој народ си ги правел боговите како него, пример, Македонската Ѕена, која била универзална божица во антиката:

?????? ?? ??????? ''???? ? ?????'', ?????? ????? ??? ?? ????????? ? ?? ???????? ????? ?? ''??????? ?? ??????'',.. ????? ??? ?????? ?????? ?? ????? ?? ?????????? Ѕена Македонска од Aраклон - Македонија

Додека аѕејците (атино-данајци) си правеле свој, ''дaнајскиот АЅЕ - бог на светлината'':

Дaнајскиот АЅЕ

По новите откритија пред да дојадат римјаните на Полуостровот на Ѕе (Пелопонез), немало ниту ''атињанѝ'', не само ''грцѝ'', ''хеленѝ'', ''елеac'' или ''еленѝ'' и итн, туку имало: ''AЅИ'', ''AЅEИ'' или ''AЅAEOC'' - така наречени денес ''атињанѝ'' - aтино - данајци.

Натписот на данајските монети - ''АЅЕ'' , би можело да значи и: ''А ЅЕ'' - ''дар за ЅЕ'', значи буквата ''А'' одделно од ''ЅЕ'', - ''ЅЕ ОН'' или само ''ЅЕ'', има сигурно, богот на светлината кај аsеjо-данајцитe (aтино - данајцитe) се именувал како ''AЅЕ''.

Значи Македонците и другите пред да дојдат римјаните на Пелеопонез, си имале ''работа'' со: ''AЅИ'', ''AЅAИ'', или - ''AЅAAOC'', не со ''атињанѝ'', а името на градот држава, бил: ''AЅA'', ''AЅEA'' или - ''AЅEНA'', полуостровот (Атика) се именувал како: ''АЅЕИКА'' или ''АЅЕНИКА'', фалсификаторите на историските факти се фатени и предупредени дека целата фалсификат историја е откриена.

Македонците во своите натписи најверојатно ги именувале ''атино-данајцитѐ'' како: ''ЅИ'', градот ''Атина'' го именувале како како: ''ЅА'', a полуостровот (Атика) го именувале како: ''ЅЕНИКА'', најверојатно се тие древните имиња, додека градот ''ЅAHA'' не подпаднал под ''данајска управа и асимилација'' и ја додале буквата ''А'' на името богот на светлината Ѕе, од тука: АЅЕ. Данајците потекнувале од Нубија - Горен Египет - Африка.

Македонците знаеле за континентот ''Европа'', кој го именувале како: Ѕeиа, ''Мало Азија'' ја именувале како: - Ѕеика, додека континентот ''Азија'' го именувале како: Аѕeиа, не многу различно од денешното име.

Буквата: ?????? ?? ??????? ''???? ? ?????'', ?????? ????? ??? ?? ????????? ? ?? ???????? ????? ?? ''??????? ?? ??????'',.. ????? ??? ?????? ?????? ?? ????? ?? ?????????? - ''Ѕ'', е посветена на богот на светлината SE. Сега е во пашање и името на градот или акрополот, дали билe посветени на богот на светлината ЅЕ, или нa неговата ќерка Ѕена. Во античките натписи секугаш богот на светлината ЅЕ, е именуван како: - ЅЕОН, - ЅЕОЈ, ?????? ?? ??????? ''???? ? ?????'', ?????? ????? ??? ?? ????????? ? ?? ???????? ????? ?? ''??????? ?? ??????'',.. ????? ??? ?????? ?????? ?? ????? ?? ?????????? E - SE, - SEOH или SOH, СЕ, ДЕ, - ЗO ИЛ OJ, ?????? ?? ??????? ''???? ? ?????'', ?????? ????? ??? ?? ????????? ? ?? ???????? ????? ?? ''??????? ?? ??????'',.. ????? ??? ?????? ?????? ?? ????? ?? ?????????? E - КСЕ, кај аsеjо-данајците ''АЅЕ'', но никако, никогаш како ''зеуc'', така може да ги препознавате фалсификатите.

На акрополое во денешна Атина, нема ваков натпис: , овој натпис доаѓа од некој ''декрет'' кој го кријат и може да е фалсификат: , исто и овој натпис на оваа плоча - АЅAНА = - АТХAНА = АТИНА. Нема ниту античка статуа на ''атина'' во акрополе, некои ''записи'' од ромејско тврдат (можеби е фалсификат натписот) дека статуата на Атина била однесена во Костинтинополе, но зошто му носела несреќа на градот, ја фрлиле во морето.

Ние од Македонија е СЕ, ќе ги именуваме како: ''АЅЕИ'' - Аѕејци - аsеjо-данајци (aтино - данајци) или ''АЅЕА'' Аѕана - Аѕена (Атина - данајска), ''аsеjо - данајци'' (aтино - данајци), Аѕеика (Атика). После доаѓањето на римјаните на Полуостровот на Ѕе (Пелопонез), може Атина, но најмалку после 100 година пред п.н.е.

Тоа значи во времето на Александар Македонски немало ,,атињанѝ'', ''хеленѝ'', ''еленнѝ'', ''грцѝ'' или ''грција'', ако најдете такво име, знајте дека е фалсификат.

Ќе ви дадем еден пример како на градот Аѕена, (данаите во римско ja читале ''Аѕина'', буквата ''H'' - ета, тие ја читале како ''И'') и го смениле името на - ''AЅEНA'', натписот кој ви го прикажувам, се шпекулира дека бил од 378-376 година пне, според мене овој натпис е фалсификат или од многу подоцнежен период, но, не е битно: АЅЕНА И ОН ОJ, значи: - АЅAHА = - АТХAНА = АТИНА, од тука заклучуваме дека, името на градот го смениле дури по 4 век од наша ера, кога ромеите т.е. црквата од Костантинополе го модифициралa за свои потреби писмото ''КОИНОН МАКЕДОНОН'' и ја исфрлија од азбуката, буквата: ?????? ?? ??????? ''???? ? ?????'', ?????? ????? ??? ?? ????????? ? ?? ???????? ????? ?? ''??????? ?? ??????'',.. ????? ??? ?????? ?????? ?? ????? ?? ?????????? - ''Ѕ'', а ја оставија: ?????? ?? ??????? ''???? ? ?????'', ?????? ????? ??? ?? ????????? ? ?? ???????? ????? ?? ''??????? ?? ??????'',.. ????? ??? ?????? ?????? ?? ????? ?? ?????????? - ''TX'', за да го укинат богот на светлината - ''ЅЕ''.

Уште од порано со доаѓањето на римјаните во Македонија и пошироко, тие ја заменуваа буквата: ?????? ?? ??????? ''???? ? ?????'', ?????? ????? ??? ?? ????????? ? ?? ???????? ????? ?? ''??????? ?? ??????'',.. ????? ??? ?????? ?????? ?? ????? ?? ?????????? - ''Ѕ'', co: ?????? ?? ??????? ''???? ? ?????'', ?????? ????? ??? ?? ????????? ? ?? ???????? ????? ?? ''??????? ?? ??????'',.. ????? ??? ?????? ?????? ?? ????? ?? ?????????? - ''TX'', за да го укинат богот на светлината - ''ЅЕ''. Значи буквата: ?????? ?? ??????? ''???? ? ?????'', ?????? ????? ??? ?? ????????? ? ?? ???????? ????? ?? ''??????? ?? ??????'',.. ????? ??? ?????? ?????? ?? ????? ?? ?????????? - ''TX'' е римски ''производ''.

 

Во мир со Персија, приипадниците на Амфиктиониада војувале помеѓу себе, како што е пример помеѓу Аѕена (Атина - данајска), Спарта и Ѕева (Теба), со цел да станат доминатори врз сојузот. Спарта дури и успеала да ја заземе Аѕена и да проба да ја администрира, но не успеала, спартанците не ги бивало за ''администраторѝ''. Спартанците ставиле 12 тирани (тиран тоа бил аѕеискиот (атинскиот) претседател биран од народот на Аѕена) на власт воАѕена, но 12-тe тирани биле толку лоши кон народот, така да народот се побуниле и ги истерале, од тука зборот ''тиран'' станал олицитворение на злоба. Па затоа денес ни го крадат зборот ''василеос - вашата светлина'' денес грците, владетел - авахто е за спартанците. Денес не постојат повеќе ''дананајцѝ'' и ''спартанцѝ'', а грците не се антички, туку творевина на Ото од Баварија.

Македонскиот владетел василеос Филип Македонски се ставил во служба на ''ораколот од Делфѝ - Фоќија'' и војувал за религиозни цели 3 пати, три пати водел Свети Војни, од типот на ''крстоносни војнѝ''. Филип Македонски го искористил ривалството помеѓу членовите на Амфиктиониада кои војувале помеѓу себе и успеал да ги ставил под контрола воено сите, освен Спарта, која не прифатила да биде член на Лигата на Ѕе (Коринтската Лига).

Додека Александар Македонски ја распуштил ''Лигата на Ѕе'' и војниците од тoj сојуз биле отпуштени, но им било дозволено да останат како платеници, бидејќи бил многу разочаран од односот на аѕејците (атино-данајци) и спартанците, зошто постојано дигале бунтови против Македонија кога тој бил во поход против Персија.

Амфиктионската лига е религиозен сојуз во која Македонија била примена дури во 346 п.н.е.. значи не во времето на Македонскиот владетел василеос Александар ПРВИ.

EBE KAKBИ БИЛЕ  TИE OД воено - религиозниот сојуз Амфиктонијата

      Еден натпис споменат од Дидим ни открива дека на крајот на 345 - та жителите на Месена и на Мегалополис НЕ БИЛЕ СИТЕ АСИМИЛИРАНИ СРОДНИЦИ НА ДАНАЈЦИТЕ,  побарале да бидат примани во Амфиктионијата - држави кои биле  воено - религиозниот сојуз за одбрна од Персија. Амфиктионијата, тие се судриле со одбивање, Филип бил наклонет кон ваква преобразба која би му овозможила да спроведе превласт над цел Полуостровот на Ѕе (Пелопонез) почнувајќи од Делфи.

Бидејќи Спартанците ги обновиле нападите против нивните соседи, Месена и на Мегалополис, пролетта 344-та, Василеос Филип Македонски,  испраќа платеници на помош на Месена, a ce шири глас дека и тој самиот се подготвува да дојде за да преземе поход против Спарта.

Демостен постигнува да биде испратен од народот како пратеник на Полуостровот на Ѕе (Пелопонез), и ги предупредува жителите на Аргос и на Месена против македонскиот сојуз; поради нивната доверба во Василеос Филип Македонски, жителите на Олинт доживеале градот да им биде разурнат, а ѕецалијците (тесалците) ја изгубиле својата слобода:

 

 „ единствената заштита на демократиите против тираните, е недовербата ".

Демостен не успева да ги оттргне од македонскиот сојуз жителите на Месена, Аргос и на Мегалополис, но неговата постапка предизвикува писмен приговор од Василеос Филип Македонски кој се чуди поради непријателското однесување на неговите атински „сојузници". Додека аѕејците (атино-данајците) се договараат за одговорот што треба да го дадат на ова писмо од Василеос Филип Македонски.

 

 BО ПОТРАГА НА НАШАТА МАКЕДОНСКА ИСТОРИЈА ТРЕБА ДА СЕ РАЗЈАСНАТ НЕКОИ БИТНИ РАБОТИ.

 Да се разбереме една многу важна работа АНТИЧКИ ХЕЛЕНИ ИЛИ ГРЦИ   или  држава НЕМА, такво нешто не постои во антиката. 

Името "грци" им го дале римјаните на различни народи и градови држави под преминот Термобили и е прекор, не е добро име, пред да дојдат римјаните на Полуостровот на Ѕе (Пелопонез) "грци" и "грција" не постоеле.
Додека името "хелени" е латински поим и измислено за РЕЛИГИЈА, а не народ.
Новата, грчката држава, не е поврзана јазично, ниту културено, религиски, ниту антрополошки со античките жители под преминот Термобили. Баварците, значи странците од 1827 на лист, а потоа 1835, направијa нација од поимите "грци" и "хелени", такво нешто нема во антиката, туку е нова вештачка држа, која пред 1835 никогаш постоела.
ЗНАЧИ КОГА ЌЕ СРЕТНЕТЕ ВО таканаречените "антички книги", "ГРЦИ" и "ХЕЛЕНИ" во времето пред да дојдат римјаните на Полуостровот на Ѕе (Пелопонез), знајте дека тие книги се ФАЛСИФИКАТ и МАНИПУЛИРАНИ, печатени после 1835 година, за да ја искривуваат историјата и вистината.

"Aнтички грци", "хелени", "елини", "античка Грција" или "Елас", "Хелас" - НЕМА, такво нешто не постои, ниту постоело пред 1827 на хартија, а во практика дури после 1835 година.
Ако не верувате најдете ги на оваа античка карта.

Хелените се луѓе од античкиот период кои го обожавале Богот на Сонцетo, значи тоа било религија, како денес христијанството, НЕ НАЦИЈА. Значи во таа религија од античко време која денес не постои, тие луѓе верувале и го обожавале Богот на Сонцето -  ИЛЕ.

Хелените“ се латинскa измислица за една древна религија. Тие антички народи, верувале во Богoт на Сонцето, кој беше именуван поинаку во секоја антички народ.

Вие не смеете да мешате со „елините“ по 1830 година, бидејќи тие се нација измислена после годината 1833 година, тие немаат ништо со античките, a тие се разликуваат културно, религиозно и јазично, од античките.

Денешните грци сакаат, упорно и инсистираат да од античките ''хелени'', да прават НАЦИЈА, нo треба СИТЕ да знаат дека тие ''античките хелени'', ТОА Е РЕЛИГИЈА измислена од латинските попови, А НЕ НАЦИЈА. Tие се збир на различни посебни градови држави.

За Данајците

Од 22 ред од Каменот од Розета, ние дознаваме кои биле ''данајците'', од овој дел на текстот, заклучуваме дека ''данајците'', Птолемаиој ПЕТТИ, ги населил,.. '' тој им ја дава неговата почва како татковина и заштитник на ''данајците''..., од Аѕена (Атина - данајска), Аѕеника (Атика), Полуостровот на Ѕе (Пелопонез) и тие претежно работеле како ''платеницѝ'' - платена војска, за фараонот - ТОЈ' БОГОМО ДИВЕЈЕИ, кои постојано воделе војна меѓу нив.  Аѕена (Атина - данајска) - град државa од коj не броелa повеќе од 20-25.000 жители. Да не се занесуваат дека биле ''големи'', туку тие cé и биле мали во споредба на Македонија. 

Азбуката КОИОНОН МАКЕДОНОН по римска окупација претрпува измени, се додава буквата ''Z'' - ''zeta'' - зета, која не била во азбуката пред римската окупација, како доказ може да се послужуме од третиот текст од Каменот од Розета, каде иако е наменет за данајците во Египет доказ дека и данајците не ја користеле таа буква пред да дојдат римјаните и таму нема ''Z'' - зета, погледнете и уверете се и вие, ова е сигурн доказ, значи таа буква''дошла'' со римјаните, како и така наречениот ''Зеуc'',.. значи пред римско нема ''зеуc'', има Ѕе и Ксе, Аѕе за данајците - боговите на светлината.

Многу значајно откритие.

Ѕе и Ксе - Македонските богови на светлината, се бришаат и изветоперуваат и се заменуваат со Аполо - римски бог и итн и итн.


Македонија била држава со многу градови и населени места, предводена од ВЛАДЕТЕЛ, по прецизно ВАСИЛЕОС - ВАС ИЛЕ ОС, што значи: Вашиот ИЛЕ ( Богот на Сонцето ) вашата светлина - владетел сум Јас. Го разбираме ЛИ НИЕ МАКЕДОНЦИЕ, ИЛИ НЕ овој јазик, денеска. 

ИМЕТО ''Грци'' - ''GRECI''  - на народите или ПОРАНЕШНИТЕ ГРАДОВИ ДРЖАВИ  под преминот Термобили  им го даваат римјаните ПОСЛЕ БИТКАТА НА МЕСТОТО ГРЕКО со Ахајската Лига. ЗНАЧИ НИВНОТО ИМЕ И БИЛО НАМЕТНАТО ОД СТРАНА НА РИМЈАНИТЕ.
Греко било едно мало место населено со крадци и измамници. Греко на нивниот данајски јазик значи крадец и измамник. 

КОГА СЕ ФОРМИРАЛО ПРВОТО ГРЧКО КРАЛСТВО ЗА ПВ ПАТ ВО ИСТОРИЈАТА 1829 под водство на кралот Ото од Вителсбах, принц од Баварија роден во Салзбург нa 1 Јуни 1815, a умрел во Бамберг нa 26 Јули 1867.

Кога принцот Ото од Баварија, идниот крал Ото од Грција, дошол во Грција во 1830 година, (штотуку формирана за прв пат во историјата), тој барал дa слушнe некој да зборува на грчки и така тој запрашал: "Каде се грците во Атина?".

Неговиота придружба се загледаа и некој одговори: " Нема грци во Атина, но тоа нема да биде проблема бидејќи ова албанско население секогаш ќе биде верено на вашиота монархија".

Захариас Папантониу, "Кралот Ото".

ГРЦИТЕ ПАК СИ ГО МЕНАТ ИМЕТО ВО ХЕЛАС ИЛИ ЕЛАС.... кога сватиле што значи нивното име. 

 НИКОГАШ ПРЕД 1829 НЕМАЛО ХЕЛЕНИ ИЛИ ГРЦИ ИЛИ ХЕЛЛЕНСКА ИЛИ ГРЧКА ДРЖАВА. 

  Попознати градови држава од времето на 4 век п.н.е  кои биле во контакт со Македонците се: 
       - Ѕева (Теба) кој основачи биле феникијците, 
       - Ѕена е вистинското античко име на градот не ''атина'', натписот ''атхина'' се појавил со доаѓањето на римјаните на Аѕеника (Атика), Полуостровот на Ѕе (Пелопонез), кој прво бил пелазгиски град но потоа бил освоен од пирати од
данајци од Нубија и нормално тие зборувале различен јазик од пелазгите,.. потоа пелазгите од таа зона биле претопени.
      - Спарта кој бил оформен од воени ветерани и вечен ривал на Ѕена (Атина) и како робови имале пелазги-робови '' iloti '' што работеле на полињата за нив.

 Другите биле Пелазги како што се Горинѕе (Коринт), Аргос, Месена, Мегалополи се Аркадиската Лига- сојуз за одбрана од Спарта, имало и други таму. ДОДЕКА Етолија е воен сојуз, кој се појавил по смртта на Aлександар Македонски предводен од Фоќија. Акаранија, Mолосиja и Тесалија (со архонт еден вид претседател) биле монархии  и не биле градови држави.  Hивните корени се  од пелазгиско потекло.    

 ПЕЛАЗГИ НЕ СЕ НИШТО ДРУГО ОСВЕН БЕЛЦИ - БЕЛИ,.. белиот народ .. БЕЛАС (не Пела) - БЕЛА - ПЕЛАСКИ - ПEЛАЗГИ БЕЛАСТИ.


ЗНАЧИ:  ПЕЛАЗГИ ИЛИ ПЕЛАСКИ ( PELAZGIANS ) - БЕЛАСТИ, БИЛО БЕЛОТО ДОМОРОДНО НАСЕЛЕНИЕ ОД ЈУЖНИОТ ДЕЛ НА МАКЕДОНСКИОТ ПОЛУОСТРОВ КОЈ ПОДОЦНА Е ПРЕИМЕНУВАН КАКО ''БАЛКАНСКИ ПОЛУОСТРОВ'' КАКО И НЕГОВОТО ДОМОРОДНО НАСЕЛЕНИЕ ШТО ПОВЕЌЕ  ПАТИ БИЛО ПРОБАНО ДА СЕ ПРЕИМЕНУВА И АСИМИЛИРА НИЗ ВЕКОВИТЕ ПA И  CЀ ДО ДЕН ДЕНЕШЕН.    

БЛАГОДАРЕЈЌИ НА ИСТОРИЧАРОТ ДИОДОР СЕКУЛСКИ ДЕНЕС НИЕ СО СИГУРНОСТ ЗНАЕМЕ ДЕКА МАКЕДОНСКИОТ АНТИИЧКИ ЈАЗИК НЕ БИЛ РАЗЛИЧЕН ОД ДЕНЕШНИОТ МАКЕДОНСКИ ЈАЗИК И МОЖЕМЕ ДА ДОЗНАЕМЕ КАКО СЕ ВИКАЛЕ МАКЕДОНСКИТЕ КОЊАНИЦИ - ТОА Е САМО ЕДЕН ПРИМЕР ОД МНОГУТЕ,... од записот: Битката на ХЕРОНЕЈА:      

'' И сега Александар, во срцето решен да 
покаже колку е вреден, жеден за победа
верно проследен од своите другари >>>>[hetairoi] <<<<<- >>>>ЧЕТА ХЕРОИ  <<<<<<- , прв успеа 
да ја пробие цврстата одбрамбена линиjа
убивајќи многу од нив, навлегувајќи длабоко во непријателските линии пред него. Истиот подвиг ги охрабри неговите пријатели и си пробиjа пат пред непријателот. ''    

 ЗНАЧИ ДРУГАРИТЕ НА АЛЕКСАНДАР ГИ НАРЕКУВА :  [hetairoi]   - CO TOA  НИЕ МАКЕДОНЦИТЕ ЈАСНО И ГЛАСНО СИ ГО ПРЕПОЗНАВАМЕ НАШИОТ ЈАЗИК....   секој македонец или секој што знае македонски може да го разбере тоа зборче.                 

[1] Античко - македонскиот јазик Античките историчари и хроничари во своите пишани дела известуваат дека античките Македонци говореле посебен јазик,  различен од аѕејците (атино-данајците) на кој коренот им е Нубија - Африка. Акаранците, Македонците и ''Етолците (Етолија е воен сојуз, кој се појавил по смртта на Aлександар Македонски предводен од Фоќија)  говореле един ист јазик и БИЛЕ  Пелазги - БЕЛИТЕ - БЕЛЦИ. Pимскиот '' venetski '' историчар Титo Ливиј пишува дека сите тие говореле един ист јазик, различен од аѕејците (атино-данајците).

" Аѕејците (атино-данајците) и нивните сојузници... во секоја прилика фрлаа клетви врз Филип, врз неговото семејство и врз неговото владетелство, врз неговите сили на копно и на море, како и врз целата раса и име на Македонците. " - Ливиј 

''Tito Livio, book XXX, p. 29''

[2] '' Aetolos, Acarnanas, Macedonas eiusdem linguae hominess ''. (Tito Livio, book XXX, p. 29). - Етолците, Акаранците и Македонците зборуваат еден ист јазик.

Тито Ливио - Римска Историја

[3] Аѕејскиот (атино-данајскиот) биограф Плутарх, пишува дека Александар Македонски ги повикувал своите телехранители на македонски јазик -комедии на фалсификаторите-(Плутарх, Алекс. стр. 51). Mакедонските војници Александар Македонски  го поздравувале  на македонски јазик (Евмен, стр. 14). Александар Македонски не го разбирал ''данајскиот јазик'', го викал секогаш Еумен од Крит да му преведува кога требало да се разбира со данајците.

[4] Забележан е дијалог меѓу македонскиот војсководец Филота и Александар Македонски: Владетелот најпрво го погледна Филота и рече: Македонците решија да те судат. Те прашувам, сакаш ли да зборуваш со нив на мајчиниот јазик (македонскиот)? (ова овде е измислено, Александар Македонски не го практикувал данајскиот јазик) Филота одговори: Освен Македонците, тука има многу други сведоци, кои ми се чини полесно ќе ги разберат моите зборови, ако се послужам со истиот  јазик, на кој ти штотуку проговори, кое ти го направи, мислам, само затоа, за да можат, говорот, повеќе луѓе да ти го разберат. Потоа, Владетелот рече: Гледате ли, Филота си го мрази татковиот  јазик, зашто тој самиот се откажува да се изразува на него. Но тој може да говори како сака, вие, да знаете дека тој се оддалечил како од нашите  обичаи, така и од нашиот јазик (Курциус Руфус, VI, c.36).

[5] Македонската и аѕејската (атино-данајската) (според Каменот од Розета) раса, cамите античкo - данајските  историчари ги представуваат како две различни раси (Ариан - данајскиИсторичар, Книга 2, Битката на Исус, стр. 119 Diodorus Siculus 18.37.3-4.). Истaтата поделба на Mакедонска и данајската  раса ја среќаваме и кај римските историчари (Livy's book XXXI.44) . Да се мешаат Македонците со данајците е исто како да мешата бело со црно, гиганти со џуџиња.

[6] Потеклото на античките Македонци aнтичките историчари, кои живееле во времето кога суштествувале античките Македонци трврдат дека античкиот македонски народ потекнува од Пелазгите, најстариот домороден народ во Македонија и јужениот Македонски Полуостров ( Балкан). Gnaeus Pompeius Trogus - Трог Помпеј еден од најголемите експерти по античко македонска историја, а и самиот тој живеел во времето кога античките Македонци биле поробени од римјаните, вели: '' Македонците се  пелазгиски производ '' (Justin. VII, 1, 3). 

[7] Најголемиот античко - Понтски географ Страбос- Στράβων (63/64 г.п.н.е. -- 24 н.е), пишува дека (доколку натписот е точен треба да гласи вака) Ѕецалија (Тесалија)  земја помеѓу античка Македонија и Етолиja (Етолија е воен сојуз не држава) е населена со Пелазги..... и тоа во првиот век од нашата ера (Страбо, стр. 221, 4 ред). Значи, античките Македонци се граничеле на југ не со данајци (според Каменот од Розета), туку со Пелазги - свои сонародници.

[8] Херодот, античко јонски  историчар пак пишува дека (доколку натписот е точен треба да гласи вака) порано и цела Аѕеника (Атика)  била населена со Пелазги - БЕЛИТЕ-БЕЛЦИ, но со доаѓањето на данајците во Ѕена (Атина) Ѕеника (Атика), Полуостровот на Ѕе (Пелопонез), Пелазгите били асимилирани во тој дел на Полуостровот на Ѕе, но се` уште постоеле живи Пелазги (Херодот I, 57-58), кои гледаме ги населувале Ѕецалија (Тесалија)и Македонија. 

 [9] На Македонскиот Полуостров ( Балкан)  сепак останале  Пелазги до доаѓањето на Римјаните и пропаста на  Македонија, а тоа биле Акаранците и Етолците (Етолија е воен сојуз не држава). И во првиот век од нашата ера, античко - римскиот историчар Титo Ливиј запишува дека Етолците, Акаранците и Македонците си го зачувале јазикoт на бeлaститe - ''пелазгиcкиот јазик'' и говорат еден ист јазик: Aetolos, Acarnanas, Macedonas eiusdem linguae hominess (Titus Livius, книга XXX, стр. 29) 

 [10] Диодорус го пишува следното: '' Кадмус бил феникиец и основач на Ѕева (Теба), Кадмусовата палата во Ѕева е откриена и потекнува од времето околу 1400. г. п.н.е. или нешто по касно. 

АНТИЧКАТА Аѕеjска (Атинно - данајска)  ПИСMЕНОСТ НЕ Е ПОСТАРА ОД 403 г. п.н.е. 
       

      Феникијците го преземаат писмото на народот од Илион ( Tроја ), а народот од Илион ( Bенетите ) е од македонско потекло.
Значи писмото е македонско

 

 Институции 

Политичката огранизација на Македонскота држава наликувало на пирамида со три нивоа: на врвот биле владетелот - ВАСИЛЕОС -  ΒΑΣΙΛΕΩΣ - вашата светлина и народот, при основата биле државните служби, а по средината биле покраините, над чие заедништво владеел владетелот.

Македонците се до падот под римско робство имаат како уредување монархија. Македонските граѓани имаат право на жалба и на говор пред владетелот, при што го вадат шлемот од главата, право на решавање за најважните работи преку органите на власта, локална самоуправа со органи на власта.

Владетелот немал право да казни Македонец со смртна казна без судење.

Владетелот немал право да го именува својот наследник ( можел само да ја покаже својата наклонетост ). Според правилото на првородениот владетелски син за наследување на престолот, наследникот, се подразбира, ако одговарал во психофизичка смисла, бил прогласуван од македонското собрание. Во случај на малолетност  на наследникот се одредувал регент = старател најчесто од членовите на владетелската куќа, а во тешки ситуации власта; можела да му припадне на член од најтесното семејсгво ( брат или чичко ). Таков е случајот со доаѓањето на власт на Филип Македонски, а веројатно за тоа решиле македонските првенци.

МАКЕДОНСКАТА ТИТУЛАТА ЗА ВЛАДЕТЕЛ НА МАКЕДОНИЈА Е : ВАСИЛЕОС  - ΒΑΣΙΛΕΩΣ - древно македонско (Коинон Македонон) писмо:

ВАСИЛЕОС - ВАС ИЛЕ ОС

ВАС - BAC - ВАШ 100% и денес македонски збор

ИЛЕ - ИЛЕ O богот на Сонцето - светлина

С - додавка

ВАСИЛЕОС - ВАШИОТ БОГ - ВАШИОТ ВЛАДЕТЕЛ, вашата светлина

На ВАС богот на Сонцето ИЛЕ - владетелот, О - светлина, С, сум јас.
ВАС ИЛЕ О С - ВАСИЛЕОС - на вас богот (владетелот) сум јас, вашата светлина.

    

             ВЛАДЕТЕЛОТ - ВАСИЛЕОС - ΒΑΣΙΛΕΩΣ - древно македонско (Коинон Македонон) писмо

ВЛАДЕТЕЛОТ бил глава на централната администрација: тој ја водел државата од престолнината прво Ага (Еге), а потоа Белас (Пела) и државната ризница се наоѓала во неговиот дворец. ВЛАДЕТЕЛОТ бил потпомоган од страна на Државниот Секретар, чија функција била од голема важност и од страна на Советот.

ВЛАДЕТЕЛОТ бил врховен водач на војската, глава на македонската религија, управувал со дипломатијата ( само тој можел да склучува меѓународни договори ) и само тој го имал правото на издавање на пари, локалните управители исто имале право да издаваат кованици но со помала вредност.

Бројот на државните службеници бил ограничен: владетелот управувал на индиректен начин, главно преку локалните управители, страпи со кои одржувал редовни контакти.

        Наследување

Наследништвото на престолот во Македонија завземало облик на најстари машки наследници. Исто така постоел и изборен елемент: кога Владетелот умирал, назначениот престолонаследник, генерално, но не секогаш неговиот насјтар син, морал најпрвин да биде прифатен од страна на Советот и потоа представен пред генералното Собрание за да биде прогласен за Владетел и да се заколне на верност.

Но во практиката во многу случаи Владетелите умирале предвремено во борбите за власт, пред да успеат да назначат наследници. Ова е случај со Пердика ТРЕТИ   кој бил убиен од илирите, Филип ВТОРИ  Македонски, кој бил убиен од атентаторот Павзаниј, Александар Македонски   и итн. Ваквите кризи за наследноста биле чести до 4 век п.н.е., кога големците од Горна Македонија се уште култивирале амбиции за елиминација на Аргеадите и преземање на престолот.

Дека Македонците го избирале владетелот се гледа и од молитвата - желба на Александар Македонски:

'' Македонците нека го изберат владетелот, владетелот нека ја зачува државата на 
Македонците со владетелот, 
нека ги прават вообичаените обреди за Аргеадите"
.


Василeoc АЛЕКСАНДАР МАКЕДОНСКИ
По смртта пак на владетелот неговите инсигнии: дијадемата во облик на лисја, облеката за крунисување, печатот и оружјето биле ставани на престолот од каде ги земал новоизбраниот владетел.
                                             

                                                                                           

       Финансии

Владетелот бил заштитник и администратор на македонската ризница и државните приходи кои му припаѓале на македонскиот народ: даноците од освоените народи исто така оделе за македонскиот народ, а не за владетелот. Дури ако владетелот не бил одговорен за дадени финансии, тој се чувствувал морално одговорен да интервенира: на пример Аријан кажува дека при бунтот на војската на Александар кај Опис во 324 п.н.е., Александар морал да ги прикаже сметките од неговото наследство при смртта на неговиот татко, за да покаже дека нема направено никаква финансиска злоупотреба.

Од Ливиј и Полибиј знаеме дека државата се снабдувала со финансии од следниве извори:

             - Рудниците за злато и сребро (како Пангај - Пајак планина), на пример, кои биле во сопственост на Владетелот и од чија руда се правеле парите. 

            -   Правата за ковање на поситни пари од бронза и сл. потоа се предавале на регионалните власти. 

Шумите, чие дрво било високо ценето од страна на  аѕејците (атино-данајците)  за бродоградба: Аѕена (Атина-данајска) склучувала трговски договори со Македонија во 5 век  п.н.е. за увоз на дрво за бродоградба. 
Владетелските поседи кои биле земја здобиена по пат на освојување и била исползувана директно или со помош на работната сила на воeни затвореници, како и индиректно преку даночен систем. 
           - Данокот за државата (царина) на пристаништата која се однесувала на трговијата (давачки за увоз и извоз). 
Најчестиот извор на приход било давањето под наем: Аминта ТРЕТИ  (или можеби Филип ВТОРИ) ги удвоил приxодите на пристаништата со помош на Калистрат, кој избегал во Македонија и донел 20 до 40 теленти за една година. За да се постигне ова првата на собирањето на пристанишни давачки биле доделувани на оној што ќе наддадел највеќе на лицитација. Ливиј кажува дека рудниците и шумите исто така се давале под наем.

       Со исклучок на поседите на Владетелот, земјата во Македонија била бесплатна: сите македонци биле слободни граѓани и никој не плаќал давачки никому за користење на туѓа земја. Дури и даноците во кризни ситуации кои биле нормални насекаде, не постоеле во Македонија. На пример економските кризи на Александар Македонски во 334 п.н.е. и Персеј во 168 п.н.е. не резултирале со воведување на данок, туку кризите се решавале по пат на заеми или покачување на наемнините.

       Владетелот исто така повремено  ослободувал некои луѓе од било какви давачки како на пример во случајот на семејствата на загинатите борци во битката кај Граник во Мај 334 год. п.н.е.  кои биле ослободени од плаќање наемнина за користење на  имотот на владетелот, како и други стопански давачки.

Mакедонското Cобрание

Другата функција на Македонското собрание била судската власт за престапи што се казнуваат со смртна казна, при што најблиските на осудениот имале иста судбина. Притоа владетелот имал улога на јавен обвинител и го водел судењето, но обвинетиот сам се бранел. Казната најчесто се состоела во каменување.

                     Mакедонското собрание не ја ограничувало власта на владетелот.     

                      Македонското собрание во водење на надворешната политика 

Еден од малубројните податоци е случајот со Еурипид: македонското собрание едногласно го одбило барањето на аѕејците (атино-данајците) да им биде дадено телото на Еурипид кој пресгојувал во Македонија ( 408 - 406 ), умрел и бил закопан во Аретхоуса, а другиот е отфрлањето на плановите по смртта на Александар 323 - та. - 20. Се чини дека барем решенијата од важност за државата биле обнародувани пред собранието за да бидат формално одобрени. Владетелот или пак негов претставник го свикувал собранието. Има мислења дека во мирно време македонско собрание бил народот, а во војна војниците. Меѓутоа се знае дека при прогласувањето на владетелот на Македонците удирале со копјата по штитовите, а смртната казна освен со каменување ја извршувале со копјата, што покажува дека членови биле само оние што имале право да носат оружје односно што имале граѓанско право, па затоа во изворите се нарекуваат граѓани војници.              

Освен македонското собрание се споменуват и други органи како што е ''Советот на тагоси'' познат од изворите (Хесѕцхиос, тагонага: Макебоуисг е посведочен и на еден натпис од Леукадиа ( Голишани ), тагоси се познати само во Ѕецалија (Тесалија) и тоа како сојузни магистрати. Тоа укажува дека станува збор за македонско влијание во Ѕецалија (Тесалија), што била под македонски протекторат уште од времето на Архелај ( 413 - 399 год.), а од 352 - та год. ст.е. под власта на Филип Македонски, од што произлегува дека овој совет во Македонија бил државен, а не локален. Советници на владетелот најрано се спомнуваат во легендата за потеклото на династијата Аргеади при што Херодот го користи неутралниот термин '' паредрос '' - придружник. Некои мислат дека станува збор за совет на старци, што го поткрепуваат со натписот со текст на договорот меѓу Аѕена (Атина-данајска) и Пердика ВТОРИ, каде покрај името на владетелот и на членовите од најтесното семејство се спомнуваат и некои магистрати, според дополнувањето на Едсон - геронти, а не василеос - архонт, тиран во случајот на Аѕена.
Советот пак на пелиганите посведочен на натдис во македонската колонија Лаодикеја во Сирија (175 - та год. сг.е.), 31 а во Селеjкија на реката Тигар спомнат од Полибиј и двете основани по походот на Александар Македонски на Истокот, покажува дека овој по се изгледа градски совет, во Македонија го имало и во времето на Аргеадите.
Прогласувањето на владeтeлот од Собранието значело дека Македонците своеволно ја прифаќаат владетелската власт, но дека ги задржуваат своите права: обраќање до владетелот, право на апелација, право да решаваат за одредени работи.

Тоа значи дека Македонците му ја давале власта на владетелот, но можеле да му ја одземат и го слушале само ако можел да ги убеди во тоа што сакал го направи. Меѓутоа не е забележано колнење на верност и почитување на законите меѓу владетелот и народот како во Ахилеја (Молосија-Епир) (Плут, Пѕррх, 5). Македонците, во изворите никогаш не се нарекуваат поданици. Напротив на натписите за меѓународните договори Македонците фигурираат заедно со владетелот на Македонците им се дадени двата гласа во ''Делфиската амфиктионија'' одземени од Фокијците. Повеќе племиња Филип Македонски, натерал на послушносг и на плаќање данок на Македонците, Александар им одредил управник на жителите на Аспенд како и данок што требало да им го плаќаат на Македонците. Станува збор за два дела на македонската држава, при што било доволно да се спомне само едниот за да се означат двата, па затоа не може да се зборува за персонално (апсолутно) владетелство. Званичната титулатура на владетелот се состоела од неговото име, патронимик и етниконот, или пак скратена - името со патронимик или името со етниконот, додека на кованиците било доволно само името на владетелот.

Македонците можеле да го изразат своето мислење поединечно, групно или масовно. Така на пр. кога Филип Македонски и рекол на една стара жена дека нема време да ја сослуша, таа му одговорила: 

,, Тогај немој да владееш ''

Кога војниците му барале да им плати, Филип Македонски се извадил со шега и скокнал да плива во базенот.
Најголемата пак забелешка на Македонците кон Деметриј Полиоркет била таа што не го почитувал нивното право на обраќање до владетелот и не ги читал нивните жалби (примените молби ги фрлил од мостот на Аксиј, Плут, Демет, 42), што се објаснува со фактот дека со татко му Антигон Едноокиот од мал живеел и растел во Азија, каде навикнал на послушни поданици. Кога пак група војници дошла да му каже дека
:

 „Македонците се уморени од војувањa за неговото раскошно живеење"

, му било страв да спие во логорот (Пинт., Демет, 44). 

Правото на ''исегоха'' Македонците го задржале и во време на Александар ( Опис ) иако станува збор за друг вид на монархија за другите, но не за македонците, имено сега Македонија била мулти етничка, персијанците биле навикнати со векови да се поклонуваат и да ја изврашуваат волjата на владетелот без приговор, па Александар Македонски не морал да ги убедува, но кај македонците не се семенило ништо во однос на владетелот дури кај реката Хифас, Александар ги поттикнувал слободно да го кажат нивното мислење. Александар Македонски не ги убедил македонците да го продолжат освојувачкиот поход, Александар Македонски бил принуден за некое време да го прекине походт.
Примерите од времето на Филип Македонски и Александар Македонски што некои ги земаат за да докажат дека власта на владетелот била неограничена и дека улогата на македонското собрание била формална ( само ги потврдувало одлуките на владетелот ), не се типични ( така случаите на смртна казна без судење: Атал, Клеопатра со бебето, непосредно по смртта на Филип Македонски се одраз на борбата за власт ), или пак се случуваат надвор од Македонија (судењето на Филота).

Како и во поголемиот број на монархии, моќта на владетелот во најраната фаза е религискомагиска: во легендата кај Херодот (8, 137) Пердика црта магиски круг околу сончевата светлина, што покажува дека станува збор за владетел / свештеник со полубожеска моќ кој бил посредник меѓу Македонците и боговите. Затоа владетелот морал да ја предводи војската, зашто само тој можел да и обезбеди успех.

Bо моќта на владетелот се верувало и кога тој бил мртов, така телото на Александар Македонски било изложено пред македонското собрание додека се решавало за наследник, за да биде сведок на решението, односно тоа да има легитимитет.

Владетелот - свештеник имал секојдневна обврска, пред секој потфат, на почетокот на гозби за верските празници како на богот Ѕе, чиј празник се викал: '' Хетаиридеиа Атх '' ( четири дена к'тк - тука се препознава преписот од латински - четири дена јадење - славење), да принесува жртви во име на народот - простасиа.

Македонскиот исгоричар Марсија од Белас (Пела), современик на Александар и свештеник на Аракле (Херакле), запишал дека владетелот, кога доаѓал во некој град, бил пречекуван со гуала ( вид на чаша ) полна со вино за да направи либатио ( жртва ). Кога владетелот бил отсутен определувал заменик, особено за религиозните обврски. Познати се неколку примери: некој си Јолај го заменил Пердика додека бил кај Потидеја, 432 год., 16 годишниот Александар бил заменик на Филип Македонски кој го опсадувал Византион, во име на отсутниот.

   Владетелот морал својата религискомагиска моќ, а cо тоа и политичкиот легитимитет, да ги докаже преку обичајот на владетелски лов на диви животни, пред се лавови, што во 5-от в. пред Христо ги имало во Македонија (Хер., 8, 125126). Инаку лавот игра значајна улога во едно од чудата на Аракле (Херакле) ( според една традиција Аракле го убил лавот во долината Темпе низ која тече реката Пенеј ), затоа бил земен за родоначелник на македонската владетелска куќа. Владетелот на животните - лавот, ја симболизирал највисоката власт и моќ и најдобро ја одразувал владетелската идеологија, па затоа се прикажува на монетите на македонските владетели, кои се кителе со кожа на лав и ја ценеле повеќе од кој и да е скапоцен камен.   

     Дијадемата за прв пат (но имало пред тоа и венец од златни лисја од жир, најчето) ја вовел Александар Македонски кога бил крунисан во Арбела и бил прогласен за владетел на Европа и Азија и за господар на господарите, ВАСИЛЕОН на ВАСИЛЕОНДОН Македонија, па така ја вовели и дијадемата која била персиски обичaj.                                    

Прв пат на вид на знаме било: црвено платно закачено на врвот од копјето сор и оса како знак за борба, се спомнува во време на Алексаидар.

Освен религиската и воената функција, владетелот имал и судски вид јавен обвинител за престапи кога казната била смрт за што судело македонското собрание. И оваа должност морал да ја врши согласно на законите. Така на пр. Филип Македонски ја платил казната на осудениот бидејќи за време на судењето заспал. Очигледно се работи за случај на апелација, а не за обично судење, зашто во толку голема држава како Македонија, владетелот не можел да суди сé, па морало да има судии. Во време на Филип Македонски, судии се спомнуваат ама не е јасно дали станува збор за судии на централната власт, или пак за локални.

 

Македонија e збир, обединување на повеќе племиња, во една држава, каде и самите племиња сé делеле на други под - племиња, но сите тие племиња ги обединувало вербата и култот во Божицата Мајка - ''МА ке дон и ја'' и богот на сонцето Иле (Ѕе). Поправо биле 8, потоа 16 племиња. 

Мида бил македонски владетел пред Каран и имал Бригиско потекло. Мида е симбол за богат човек. Е забележано дека малкедонскиот владетел Мида имал прекрасни градини во Македонија, на планината Бермион, во кој трендафилите растеле сами од себе и имале секој шеесет цветни ливчиња, а со мризбата ги надминувале сите други трендафили.

 ΒΑΣΙΛΕΩΣ   KAPANOY  - древно македонско (Kоинон Mакедонон) писмо 

К А Р А Н  

 

Каран, бил седумнаесетти по ред од херојскиот род на Aраклидите, а седми од Темен, владеел 28 год. со Македонија и тоа 18 год. 794 год. ст.е. 31 За Сатир, Каран е деветти од Aраклидите, а кај Константим 8 Порфирогенит пак: 

''Mакедонската монарxија почналa да зајакнува,... од третиот син на Aракле, наречен Каран".

Каран (808 - 778 п.н.е, а според некои извори 825 - 778)  бил првиот  владетел од 3 - та генерација на владетели на Македонија, основач на Македонската монархија  од 3 - та генерација на владетели на Македонија сé смета дека бил и  Пердика  ПРВИ.



Каран потекнува од семејството на Теменидите од Арг. За него постојат повеќе преданија. Ja  основал својата владетелска лоза во Ага (Еге)  (денешна Вергина применувана од грците 1925). Се вели, за него немало место да владее во Полуостровот на Ѕе (Пелопонез) Арг, каде тогаш власта ја држел неговиот брат Фејдон и Каран на молба од владетелот на Орестида, денес Костурско, оди да му помогне во борбите против соседот, владетелот на Еордаја, Островско, Ксеј. Го разбил Ксеја и во освоената територија основал својa владетелска лоза.

Според Хигин, Ксеј бил тој што го поканил Каран да му помогне против соседите, ветувајќи му ја својата ќерка и своjaтa држава. Но навреме предупреден од еден Ксеев роб за стапицата која му ја подготвувал, Каран го убива овој владетел. По победата над Ксеј, Каран издигнал трофеј, но еден лав се спуштил од Олимп и го соборил столбот. Оттогаш македонските владетели не издигнуваат трофеи по победите или ретко.

Според преданието на Јустин, Каран откога собрал војска и дошол во Македонија, врвејќи зад едно стадо кози, со помош на дождот и маглата успеал незабележано да влезе во еден град. Изгледа откако го заземал градот, тој се сетил на претскажувањето и тука го поставил својот престол, во градот Ага (Еге). Од тогаш во сите војнички походи, пред Македонската војска, настапувале кози, а Каран откако ги изгонил непријателските владетели,  обединил дел од македонските племињата, племиња кои верувале и основен култ и божество била Божицата Мајка - MA   и  Ѕе - богот на сонцето, ДOH e креаторот - Гocпoд - МАКЕ ДОН И ЈА.

Македонсктo писмо - КОИНОН МАКЕДОНОН

AГA ЅЕ ТJX Е

АГА (Еге - името на светата козата и градот) ЅЕ ТУКА Е

 

Древната МАКЕДОНСКА престолнина Ага (Еге) е спомната од ЗЕТОТ ИГАЛ AЛ владетел на Зета ( "ЗЕТОВСКО ЗЕТУВАЊЕ", како НАЈСТАР ОБЛИК на ВЛАДЕЕЊЕ во СВЕТОТ ),... кој се фалел дека ја опустошил ТАА престолнина и НЕЈЗИНИОТ ШТИТ СО СОНЦЕ ОД 8 ЗЕТИ (ЗРАЦИ ) а тоа БИЛО ПРЕД околу 1400 - 1380 години ПРЕД нашата ера.

ШТИТOT СО ОСУМТЕ ЗЕТИ

Сонцето со 8 зети ( зраци )                            

 
фалбаџискиот натпис на Иг'л Ал

   “НЕ СИ И ТИ УТИИК ТЕСТ ЗАМАВНАЛ РАЦЕ КОГА ЈАС, ИГ’Л АЛ, ЈА УНИШТИВ  И ЕГЕ СО НЕЈЗИНИОТ ШТИТ ОСУМТЕ ЗЕТИ.

Васил Иљов - фалбаџискиот натпис на Иг'л Ал

 


    Според второто предание, Ѕе - богот на сонцето му претскажал на Каран дека една коза ќе му го посочи  градот од каде ќе владее, тоа бил древниот македонски престол Ага (Еге), oд кој град  ДОАЃА И ИМЕТО НА ЕГЕЈСКОTO  МОРЕ. 


                                                   

 ΒΑΣΙΛΕΩΣ  KOINOY - древно македонско (Коинон Македонон) писмо 

К O И Н 

 

Коин e ВТОРИОТ владетел на Македонија од 3 - та генерација, владеел од 778 до 750 п.н.е. 

Македонскиот историчар Марсјас од Белас (Пела) ја раскажува следната етиолошка приказна во врска со неговото име: 



„... И извесен Kонопис од Колхис дошол во Македонија и живеел во дворот на Каран, кога се роди наследникот машко дете, Каран имал желба да го именува по неговиот татко, Киранон или Караон, но мајката се спротивставила и сакала по нејзиниот татко да се именува детето. Кога од Kонопис беше прашан, e одговорено: со ниту едно име. Затоа тој беше наречен Коинон (заеднички) ".
 

   

Значајно за времето на владеењето на василеос Коиној е тоа што почанлo да се употребува во Македонија писмото/азбуката КОИНОН МАКЕДОНОН:

Нас не интересира ''КОИНОН МАКЕДОНОН'' писмото од времето на василеос Коин, од 800-та година п.н.е. до Филип ШЕСТИ, не понатаму, нормално е дека се разликува од другите видови на азбуки ''коинѝ'':

Македонсктo писмо - КОИНОН МАКЕДОНОН 

Македонсктo писмо - КОИНОН МАКЕДОНОНМакедонсктo писмо - КОИНОН МАКЕДОНОН.

Македонсктo писмо - КОИНОН МАКЕДОНОН

Друга важна работа за азбуката - КОИНОН МАКЕДОНОН, е дека буквите се и броевите

 

Азбуката опстојува горе долу, уште од  800-та година п.н.е., време кога на Македонскиот престол бил владетелот Коин и така во чест на неговото име,  азбуката е наречена по неговото име - КОИНОН МАКЕДОНОН. Како доказ e и буквало исковано името на писмотo на Македонските кованици, за жал како доказ за името (моментално) сé Македонските кованици од римско робство. 

 

 

                                                                                   

     ΒΑΣΙΛΕΩΣ   TIPIMOY  - древно македонско (Коинон Македонон) писмо    

   Т И Р И М А      

 

Тирима е ТРЕТИОТ владетел на Македонија од 3 - та генерација, владеел од 750 до 700 п.н.е.

Во „Историјата на светот“, Сер Валтер Рали наведува дека Каран, водејќи колонија во Македон (ија), забележал стадо кози како бегаат од невреме и ги следел кон Портите на Воден.
Бидејќи билo мрак, тој незабележано влегол во градот и го освоил градот без отпор. Наскоро откако тој го симна Ксеј (Значи Ксеј бил владетел пред Каран,.. имало и други пред него) станa владетел на Македон (ија). 
Откако владееше 28 години, го наследи Коин, кој владееше дванаесет години.
Коин го наследи неговиот најстар син Тирима, кој владееше 28 години.
Тирима беше наследен од од Пердика ПРВИ.

 

 

                                                                            

     ΒΑΣΙΛΕΩΣ  ЕPΔIKOY ''А'' РВI  - древно македонско (Коинон Македонон) писмо 

Според читањето на азбуката КОИНОН МАКЕДОНОН - ПЕ = Б значи, БЕРДИКА

БЕРДИКА ПРВИ

 

           Пердика ПРВИ бил ЧЕТВРТИОТ владетел на Македонија од 3 - та генерација кој владеел од 700 п.н.е до 678 п.н.е.
Тој е познат како прв владетел кој ги обединил поголемиот дел од македонските племиња.
 

Бердика кој на овој начин воспоставил власт и застанал на престолот во Македонија. Од Apr избегале кај Илирите тројца браќа, кои биле потомци на Темен; тоа биле Гаван, Аероп и Бердика.

Откај Илирите, преминувајќи ги планините, втасале во Горна Македонија, во градот Лебаја. Таму се главиле слуги за плата кај владетелот и тоа, едниот ги пасел коњите, другиот говедата, а најмладиот од нив, Бердика, козите и овците.

Во тие стари времиња и луѓето кои биле на власт биле сиромашни, не само масите, па жената на владетелот сама им го готвела јадењето на слугите. И секогаш кога печела леб, лебот на слугата Бердика сам од себе нараснувал двојно. Бидејќи тоа постојано се случувало, владетелката му кажала на својот маж.

Кога владетелот го чул тоа, веднаш помислил дека тоа е божјо чудо и дека предвестува нешто големо. Затоа ги повикал слугите и им рекол да си одат од неговата земја. Тие, пак, му рекле дека е право првин да си ја добијат заработувачката, а потоа ќе заминат. Α владетелот, кога слушнал дека зборуваат за плата, залуден од некој бог, покажувајќи на она место на подот каде што се спуштале сончевите зраци што влегувале низ оној отвор на покривот низ кој излегува чадот од куќата, рекол: 

„ Еве, ви ја давам платата што вие ја заслужувате ". Гаван и Аероп, постарите браќа, слушајќи го тоа, останале стаписани, а најмладиот рекол вака: 

„ Го примаме, владетелу, тоа што ни го даваш ". Притоа со ножот, што случајно го имал кај себе, го заокружил тоа место на куќниот под каде што паѓале зраците. Откако така ги оградил зраците, трипати зацрпал од нив и си ги ставил во пазувите, а потоа и тој и неговите браќа заминале.
 

Кога тие заминале, некој од советниците му објаснил на владетелот што значи тоа што го направило момчето и со каква мисла најмладиот од браќата го зел понуденото. Кога го чул тоа владетелот, се накострешил и пратил коњаници за да ги убијат момчињата.

Во таа земја има една река на која потомците на тие мажи од Apr и принесуваат жртви како на свој спасител. Тогаш реката, откако ја преминале Теменидите, толку надошла што коњаниците не можеле да ја преминат. Момчињата, пак, дошле во друг дел на Македонија и се населиле блиску до таканаречените Градини на Мида, синот на Гордиј. Во нив сами од себе растат трендафили од кои секој има по шеесет цветни ливчиња, a co миризбата ги надминуваат сите други трендафили. Во тие градини, како што прикажуваат Македонците, бил фатен Силен. Над градините се издига планина, која се вика Бермиј, a е непроодна поради снег и студ. Откако го зазеле тоа место, браќата, тргнувајќи оттаму, преземале напади, па ги покориле и другите делови на Македонија.

 

                                                                           

     ΒΑΣΙΛΕΩΣ   APГOY   ''А'' ПРВI  - древно македонско (Коинон Македонон) писмо 

                                                                                                                  АРГOЈ ПРВИ 

 

               Аргoј ПРВИ бил владетел на Македонија од 3 - та генерација од околу 678 п.н.е. до околу 640 п.н.е. Го наследил татка си Пердика ПРВИ. По него, наследникот на тронот бил неговиот син Филип ПРВИ. Споменат е од  јонскиот историчар Херодот и од Јунијан Јустин.  

 

 

 

                                                                                    

    ΒΑΣΙΛΕΩΣ  ФIΛIY  ''А'' ПРВI  - древно македонско (Коинон Македонон) писмо 

                                                                                                                  ФИЛИП ПРВИ    

 

        

Филип ПРВИ, син на Аргај ПРВИ бил владетел на Македонија ОД 3 - та генерација од 640 п.н.е. до 602 п.н.е. Бил наследен од Аероп ПРВИ.

   

 

         ΒΑΣΙΛΕΩΣ   AEROOY  ''А'' ПРВI  - древно македонско (Коинон Македонон) писмо 

                                                                                                 АЕРОП ПРВИ

 

 

         Аероп  ПРВИ 602-576 п.н.е бил владетел на Македонија 3 - та генерација, син на Филип ПРВИ, правнукот на Пердика ПРВИ, четвртиот владетел и татко на Алкет   ПРВИ.  (јонскиот историчар Херодот, 8. 139.)

 

 

                                                                            

            ΒΑΣΙΛΕΩΣ   AΛKETOY  ''А'' ПРВI  - древно македонско (Коинон Македонон) писмо 

                                                                                                  АЛКЕТ ПРВИ

 

           Алкет ПРВИ 576 — 547 г. п.н.е. бил владетел на Македонија, кој живел во  6 век п.н.е. и бил петти во династијата Аргеади.

Jонскиот историчар Херодот го споменува Алкет како син на владетелот Аероп ПРВИ. Хрониката на Есевиј вели дека Алкет владеел 29 години, во времето во кое Кир Велики бил владетел на Персија. Подоцна ова име го носеле и владетелите на Молосија.

Самото име му значи „храбар човек“.  

Mакедонски вазал кој работел како платеник за персијците, од времето на Kир Големиот

Инаку '' кир '' на македонски народен јазик означува нечистoтија, но и господин во некои делови на Македонија.

 

 

 

          ΒΑΣΙΛΕΩΣ   AMYNTOY   ''А'' ПРВI  - древно македонско (Коинон Македонон) писмо 

                                                                                          АМИНТА ПРВИ

 

Аминта ПРВИ бил владетел на Македонија 540 - 498 п.н.е кој бил даночен вазал на перскискиот владетел Дариј ПРВИ. 

Го посттавил камен  - темелникот на градот Белас (Пела) со намена да биде главен град на Македонија, да ја замени старата престолнина Ага (Еге). 

Може да се каже дека со него почнува историјата на Македонија од 3-та генерација на владеели. Тој бил прв македонски владетел кој одржувал врски со другите држави. Cе сојузил со Песистратите на Аѕена (Атина-данајска) и кога Хипиј бил истеран од Аѕена, Аминта му ја понудил територијата на Термајскиот залив на Антема за да може да ги стави аѕејските феудалци во тој регион под македонска контрола.

Bо 512 година п.н.е. персиската војска го форсирала Илепон (Босфорот), ја зазела Тракија, го преминала Дунав и им објавила војна на Скитите. По неуспешната кампања против Скитите, Персијците се свртеле на запад и југ на Македонскиот Полуостров. За понатамошниот тек на случувањата, Херодот ( 5, 17 и понатаму ) опишува дека кога персискиот војсководец Магабаз:

 „ Ги покорил Пеонците, испратил во Македонија пратеништво од седум најугледни Персијци, кои после него уживале најголем углед во војничките логори. Тие биле пратени кај Аминта, во име на владетелот Дариј, да побараат земја и вода…” 

Тој им дал тоа што барале и ги повикал да му бидат гости, па им приредил богат ручек и ги нагостил Персијците колку што можел подобро.

Кога после ручекот седеле и пиеле вино, Персијците изјавиле: 

„ Пријателу Македонче, ние Персијците имаме обичај на свечен ручек да ги донесеме со себе своите жени и љубовници да седат со нас ”.

На тоа Аминта одговорил:

„ Персијци, ние таков обичај немаме, кај нас се одвоени мажите од жените, а бидејќи вие сте господари и ги барате, желбата ќе ви биде исполнета ”. 

Жените дошле и седеле покрај Персијците и тогаш тие веднаш почнале да ги пипкаат по градите, зашто веќе биле пијани, а некои се обиделе и да ги бакнуваат. Додека Аминта бил мирен, но гневен, неговиот син Александар не можел веќе да се воздржи, па нерасположено му рече на Аминта:

 „ Ти татко, со обзир на својата старост, можеш да се повлечеш и остави го пиењето, а јас ќе останам и ќе ги послужувам гостите ”.

Бидејќи владетелот Аминта отишол, Александар им рекол на Персијците: 

„ Почитувани гости, овие жени ви стојат потполно на располагање и можете, ако ви е по волја, сите или поедини да ги обесчестите, но пуштете ги да се измијат, па пак ќе ви се вратат по миењето ”. 

Бидејќи Персијците се сложиле, тој ги пратил жените надвор, во женските одаи, а Александар облекол исто толкав број голобради момчиња во женска облека, па на секого му даде нож и ги вовел внатре. Кога влегол со нив, им рекол на Персијците: 

„ Персијци, мислам дека сте добро нагостени, па ви ги нудиме уште и своите мајки и сестри да се уверите дека ви  укажуваме онакво почитување какво што ви припаѓа ”. 

Штом Персијците се обиделе да ги милуваат преоблечените момчиња, тие ги убиле сите до еден. По големата истрага на Персијците, Александар вешто ги смирил, а на шефот на истражната персиска комисија Бубар му дал многу пари и сестра му Гигеја за жена, со што работата била забошотена.

Антички извори: ( јонскиот историчар Херодот 5. 17, 94; Јустин 7. .2 ; Тукидид 2. 100; Павзаниј 9. 40 ) 

Македонец 485 п.н.е. од гробот на Дариј Големиот

Вaсилеос Аминта ПРВИ ја вовел кованицата - СТАТЕР од сребро (сребреник), системот го копирал од Персија, за да го олесни екпномскиот развој во Македонија.
СТАТЕР - С' ТАТЕ 'Р, ЗЕМЈАТА НА ТАТКО.
С ТАТ АР по веродостојно.
СТАТАР - татковина - држава
С'ТАТО - ''STATO'' - држава, но на италијански.
''Patria'' - татковина, сé е сврзано со зборот татко, во однос на државата.

Вaсилеос Аминта ПРВИ ја вовел и кованицата - ДРАХМА - ДР АХ МА.

ДРАХМА - ''ΔΡΑΧΜA'' - еднина
ДРАХМАИ - ''ΔΡΑΧΜAI'' - множина

Зборот ДРАХМА е Македонски, по прецизно тоа сé збир на 3 збора: 

ДРАХМА - ДР АХ МА 

Д'Р - дар
АХ - за
MA - Божицата Мајка - Ма

Значи: ДРАХМА - Дар за божицата Мајка - Ма ке дон и ја. Божицата Мајка - Ма, си го бара само своето, не туѓото.

***Грците под водство на Ото од Баварија после 1832 го имаат украдено името на Македонската античка финансиска валута.

    Според второто предание, Ѕе - богот на сонцето му претскажал на Каран прадедото на Аминта, дека една коза ќе му го посочи  градот од каде ќе владее, тоа бил древниот македонски престол Ага (Еге), oд кој град  ДОАЃА И ИМЕТО НА ЕГЕЈСКОTO  МОРЕ. 

Магичниот квадрат го добива своето име затоа што сите редови, колони и дијагонали се собираат до истиот збир, кој се нарекува магична константа. "Магичниот прозорец", е на првата  кованица на Македонскиот владетел василеос Аминта ПРВИ, значи далеку по древен и го има на многу други Македонски артефакти. Македонците биле астрономи (Кокино), Математичари (квадратот), доктори (Хипокрит), биолози и итн и итн уште во антиката. Античката мистична Александрова школа од Александрија го имала тој амблем као симбол, наречен "магичен квадрат".

Следејќи ги монетите и буквата ''Ѕ'' - Ѕе, дојдовме до многу значајно откритие, а тоа е дека Македонскиот владетел, василеос Аминта ПРВИ, таткото на Александар ПРВИ, веќе го користел писмото ''КОИНОН МАКЕДОНОН'' пред својот син и наследник, на своите кованици, значи теоријата дека писмото потекнува од времето на Коин, е се поблизу. Василеос Аминта ПРВИ своите монети ги потпишувал со името на богот на светлината ''Ѕ'' - Ѕe.

Значи ''ковано'', докажанo.

 

 

 

      ΒΑΣΙΛΕΩΣ     ΑΛΕΑΝΔΡY   ''А'' ПРВI     - древно македонско (Коинон Македонон) писмо 

АЛЕКСАНДАР ПРВИ

АЛЕКСАНДАР ПРВИ  -  ОРГАНИЗАТОРОТ НА ОЛИМПИСКИТЕ ИГРИ ПО ПОВОД НА ОТСТРАНУBAЊЕ НА ПЕРСИСКАТА ОКУПАЦИЈА ВРЗ МАКЕДОНИЈА

 

 

    Александар ПРВИ бил владетел на Македонија од 498 п.н.е до 454 п.н.е. Бил син на Аминта ПРВИ И E ОРГАНИЗАТОРОТ НА ОЛИМПИСКИТЕ ИГРИ ПО ПОВОД НА ОТСТРАНУBAЊЕ НА ПЕРСИСКАТА ОКУПАЦИЈА ВРЗ МАКЕДОНИЈА.

Александар бил син на Аминта, а Аминта син на Алкет, на Алкета му бил татко Аероп, кој бил син на Филип, а на Филип му бил татко Аргoј, а на Аргoја татко Пердика, тој што гo освоил македонскиот престол. Такво е родословието на Александар, синот на Аминта.
 

Кога Александар, испратен од Мардониј, втасал во Аѕена (Атина-данајска), вака им се обратил на aѕејците (атино-данајците):
 

„Мажи аѕејци, Мардониј ова ви го вели: Мене ми втаса писмо од владетелот, кое го кажува ова: ,, На аѕејците им ги простувам сите грешки што ги направија во однос на мене.

Cera, Мардониј, ти вака направи: прво, врати им ја земјата, а второ, покрај таа, нека земат самите и друга, која сакаат и нека управуваат според сопствени закони. И сите храмови што јас им ги запалив, ако сакаат да се смират со мене, обнови им ги,, .

Александар  бил во непријателски односи со Персија и ги имал убиено дипломатите на Дариј ПРВИ кои дошле на дворот на неговиот татко за време на Јонската буна. Но подоцна морал да се покори на Персија за време на инвазијата на Аѕена (Атина-данајска) од страна на Дариевиот син Ксеркс ПРВИ и бил представник на персискиот гувернатор Мардониј. За време на мировните преговори по поразот на Персија во битката кај Саламис во 480 п.н.е. И покрај неговата соработка со Персија, Александар често им давал воeна помош и совети на Аѕена и ги предупредил за плановите на Мардониј во битката кај Платаеа во 479 п.н.е.

По Персиските војни Александар конечно успеал да ја врати независноста на Македонија. ПО ТОЈ ПОВОД ТОЈ ЃИ ОРГАНИЗИРА ОЛИМПИСКИТЕ СПОРТСКИ ИГРИ

                                                 Јонската Буна 

Aѕејците (атино-данајците) ги помагале нивните сродници Јонците од Мало Азија во неуспешното востание против Персијците. За освета Перцијците и нивните вазали под водство на Ксеркс доаѓаат во Аѕена и ја палат, притоа оставаат дел од армијата 90.000 војници во Воиа (Беотија), да презимат и да ги докрајчат следното лето аѕејците.

 Делови од Македонија сé до Воиа (Беотија) биле окупирани и сега и тие како вазали на Перcијанците и тиe земаат учество во таа војна.

     Jонците потпомогнати од нивните сонародници Aѕејците (атино-данајците) го налутиле персискиот владетел ДАРИЈ ПРВИ КОЈ ПОТОА НЕГОВ син  Ксеркс ПРВИ  доаѓа со 200.000 војска  преку Илепон (Босфорот) и Македонија на Полуостровот Аѕеника (Атика), преку преминот Термобили и ја пали Аѕена (Атина-данајска). Aѕејците бегаат надвор од Аѕена и така се спасуваат. Oд тука и омразата на македонците и аѕејците (атино-данајците)  кон Персија,.. зошто персијанците сигурно не биле и добри кон македонците не само кон  градовите  држави. 

Треба јасно да се знае дека, Македонците, Фоќијците и Ѕева (Теба) не биле ''данајцѝ'' прво биле вазали на Персија, ја палеле Аѕена (Атина-данајска) заедно со Персија, потоа откако ја отфрлиле персиската окупација, станале членови на Амфиктониата.

     Од благодарност кон василеос Александар Први, Македонскиот владетел кој сé борел како вазал на страната на Персија, а им давал воени информации, (значи бил шпион) на здружените држави градови - Амфиктонијата и градовите држави на ''илиотитѐ'', НЕ АСИМИЛИРАНИ ПЕЛАЗГИ - белци, тој подоцна постанал еден вид сојузнк, а не чен на во воено - религиозната организација Амфиктонијата, но тој не бил ''данаец'', ниту сродник на данајците. На василеос Александар Први, му било признаето и дека бил потомок на Араклеон (Херкул).

Амфиктионската лига е религиозен сојуз во која Македонија била примена дури во 346 п.н.е.. значи не во времето на Македонскиот владетел василеос Александар ПРВИ.

ТРЕБА ДА НАПОМЕНЕМЕ дека василеос Александар Први, со своите војници учествувал како вазал и сé борел на страната на Персијците, во таа војна, ги помагал здружените градови држави - Амфиктонијата и градовите држави на ''илиотитѐ'', во борбата против Персијците, со воени информации, за да го придобијат, потоа заради воени интереси, воено - религиозната организација Амфиктонијата, постанал еден вид сојузнк, а не чен на нивната воено религиозна организација, апсолутно нé затоа што бил сродник на данајците, туку заради воени интереси, па, му било признаето дека бил потомок на Араклеон (Херкул). 

Во последната битка cо Перcијанците под водство на персискиот генерал Марадониј во Воиа (Беотија), каде Перcијанците останале да презимат, во војската на здружените градови држави - Амфиктонијата и градовите држави на ''илиотитѐ'', кои биле НЕАСИМИЛИРАНИ ПЕЛАЗГИ - белци, имало 35.000 војници илоти од тоталниот број на 70.000 во војската на здружените градови, ''Амфиктонијата и Илотѝ''.

     После нивниот пораз во Платеа, персиската војска под команда на Артабазус сé обидела да се повлече  назад во Малo Азија. Повеќето од 43.000 преживеани биле нападнати и убиени од силите на Македонскиот владетел Василеос Александар Први на устието на реката Стримон. Василеос Александар Први на крајот ја врати македонската независност по завршувањето на Персиските војни.

Значи Василеос Александар Први, имал потреба од валидни сојузници, а не дека бил ''данаец''. Персија била многу голема држава со многу економски и воени ресурси, не сé знаело дали повторно ќе нападнат во Европа. Затоа Василеос Александар Први, решил да сé здружи и станал еден вид сојузнк, а не чен на воено - религиозниот сојуз Амфиктонијата, која основна цел им била одбрана од Персија. Својот дел Македонците го имаат направено и сé очекувалa повторна инвазија од Персијците. 

Амфиктионската лига е религиозен сојуз во која Македонија била примена дури во 346 п.н.е.. значи не во времето на Македонскиот владетел василеос Александар ПРВИ.

    ВО ЧЕСТ НА ПОБЕДАТА ВРЗ ПЕРСИЈА И ОТСТРАНУВАЊЕ НА ПЕРСИСКАТА ОКУПАЦИЈА ВРЗ МАКЕДОНИЈА, АЛЕКСАНДАР ПРВИ ГИ ОРГАНИЗИРА ОЛИМПИСКИТЕ ИГРИ НА СЕВЕРНАТА СТРАНА ОД СВЕТАТА ПЛАНИНА ОЛИМП. НА ТИЕ ОЛИМПИСКИ ИГРИ АЛЕКСАНДАР ПРВИ ГИ ПОКАНУВА СИТЕ НАРОДИ КОИ ЗЕМАЛЕ УЧЕСТВО ВО БОРБАТА ПРОТИВ ПЕРСИЈА СО ТОА ОВИЕ ИГРИ БИЛЕ И ПРВИТЕ МЕЃУНАРОДНИ ИГРИ ОРГАНИЗИРАНИ ОД МАКЕДОНЦИТЕ.

Занчи градовите држави под Термобиле на Полуостровот на Sе (Пелопонез) НЕ БИЛЕ СИТЕ АСИМИЛИРАНИ СРОДНИЦИ НА ДАНАЈЦИТЕ. Илотите, домородно население од Полуостровот на Ѕе не биле сродници на аѕејците (атино-данајците) на јонци-данаите од Мало Азија кои потекнуваат од Нубија - Африка. 

Воиа (Беотија), со градот Ѕева (Теба) ( Светата Чета од Ѕева) биле асимилирани од Феникијците, НЕ од данајците.

Коренот на аѕејците (атино-данајците) и јонци-данаите им бил нубијците од Нубија.

Воиа (Беотија), со градот Ѕева (Теба) ( Светата Чета од Ѕева) биле асимилирани од Феникијците, НЕ од данајците.

Основач на Ѕева е феникискиецот  Кадмус кoj  со голема војска  дошол во Воиа (Беотија) претходно пелазгиска ( населена со белци ) провинција,  во потрага на неговата сестра Европа. Диодор (110 3 p.305).

   Остатоците од палатата  на Кадмус  во Ѕева (Теба) датираат од околу 1400 - 1200 г. п.н.е.  

 

Mакедонски вазал кој работел како платеник за персијците, од времето на Kир

     Македонците САМО ГЛЕДААТ на  ПОТЕНЦИЈАЛЕН сојузник КОН  градовите  држави, ПРОТИВ ИДНАТА ОСВЕТА ПРОТИВ ПЕРСИЈА .... ПЕРСИЈЦИТЕ ЈА ПУСТОШАТ МАКЕДОНИЈА СЕ ДО КОЧАНСКАТА КОТЛИНА ( денес ), .. ОВА НЕ БИЛО ЗАБОРАВЕНО ОД МАКЕДОНЦИТЕ КОИ ПОСЛЕ 150 ГОДИНИ ПЕРЕЗЕМААТ ОСВЕТИТЕЛНА ВОЈНА ПРОТИВ ПЕРСИЈА.  

      

                                          ОЛИМПИСКИТЕ ИГРИ 

ВО ЧЕСТ НА ПОБЕДАТА ВРЗ ПЕРСИЈА И ОТСТРАНУВАЊЕ НА ПЕРСИСКАТА ОКУПАЦИЈА ВРЗ МАКЕДОНИЈА,  АЛЕКСАНДАР ПРВИ,  ГИ ОРГАНИЗИРА ОЛИМПИСКИТЕ ИГРИ НА СЕВЕРНАТА СТРАНА ОД СВЕТАТА  ПЛАНИНА ОЛИМП. НА ТИЕ ОЛИМПИСКИ ИГРИ АЛЕКСАНДАР ПРВИ ГИ ПОКАНУВА СИТЕ  НАРОДИ  КОИ ЗЕМАЛЕ УЧЕСТВО ВО БОРБАТА ПРОТИВ ПЕРСИЈА СО ТОА ОВИЕ ИГРИ БИЛЕ  И ПРВИТЕ МЕЃУНАРОДНИ  ИГРИ ОРГАНИЗИРАНИ ОД МАКЕДОНЦИТЕ.

           ЗНАЧИ ОРГАНИЗАТОР БИЛ АЛЕКСАНДАР ПРВИ  ВЛАДЕТЕЛ НА МАКЕДОНИЈА И СЀ ОДИГРУВАЛЕ  НА СBEТАТА ПЛАНИНА ОЛИМП, BО МАКЕДОНСКА ТЕРИТОРИЈА, ПО ТОЧНО НА СЕВЕРНАТА СТРАНА НА СВЕТАТА ПЛАНИНА ОЛИМП,  ПЛАНИНА КОЈА СЀ ГРАНИЧИ И CO ЅЕЦАЛИЈА (ТЕСАЛИЈА), НАPOД, KOJ БИЛЕ  KOHФEДEPAЦИJA НA  ГРАДОВИ ДРЖАВА СО APXOHT. 

       ОД ТУКА ТЕОРИЈАТА ДЕКА ТИЕ ИГРИ БИЛЕ ''ДАНАЈСКИ ИГРИ'' ИЛИ ''ГРЧКИ'' Ѐ НЕТОЧНА И НЕЛОГИЧНА,  БИДЕЈЌИ ТИЕ ТОГАШ ГРЦИТЕ, НИTУ ПОСТОЕЛЕ, А АЅЕЈЦИТЕ БИЛЕ ДАЛЕКУ Н ЈУГ. 

СЕТA ОВАА ТЕОРИЈА ЗА ОЛИМПИСКИТЕ ИГРИ КАКО ''ДАНАЈСКИ ИГРИ'' ИЛИ ''ГРЧКИ'' Ѐ ИЗМИСЛЕНА, НЕТОЧНА и НЕЛОГИЧНА.

***** Првиот организтор на Олимписките игри бил АРАКЛЕОН - (Херакле на латински), НО ТОЈ Е МИТ И РЕЛИГИЈА, како христоијанството денес, а не вистинска личност. Значи Македонскиот василеос Александар, син на василеос Анинта, поттикнат од митот на Араклеон, за да ги придобие своите нови сојузници организирал Интернационални Спортски Игри на планината Олимп, од тука Олимписки Игри.

Таткото на Александар, Македонскиот василеос Аминта сина на василеос Алкет, го вовел монетарниот систем инспириран од Персијците, додека неговиот син Александар го усовршил и го додал името на владетелот на писмото ''КОИOН МАКЕДОН'', на кованиците, со тоа ги заштитил уште повеќе и македонското писмо.

Македонскиот владетел василеос Александар ПРВИ, прв го го додал името на владетелот на писмото "КОИНОН МАКЕДОНОН", на Македонската кованица - статер, со тоа го заштитил Македонското писмо и е од големо значење овој негов чин.
СТАТЕР - С' ТАТЕ 'Р, ЗЕМЈАТА НА ТАТКО.

 

 

 

 

     Македонија била сметана за варварска земја од страна на   аѕејците (атино-данајците)  кои имале колонии близу Македонија и биле загрозени од македонскиот експанзионизам. 

Писмото ''КОИНОН МАКЕДОНОН'' е Македонско.

    Македонците, докажано на монети од времето на Македонските владетели Аминта и неговиот син александар ПРВИ, официјално за потребите на македонскиот двор во 498 г. п.н.е. го употребуваат писмото ''КОИНОН МАКЕДОНОН'', значи најмалку 100 години пред аѕејците (атино-данајците). Аѕена (Атина-данајска), кoja дури во 403 година п.н.е. за време нa тиpaнoт Евклида (Папаставроу, 1972, 61) гo ''вовелa'' пиcмo ''KOИHИ'' и направиле препис на книгата Илиада и Одисеја за нивни потреби.

Писмото ''КОИНОН МАКЕДОНОН'' е усовршување на венетското и феникиското писмо.

Значи аѕејците (атино-данајците) го применуваат тоа писмо ''коини'', дури во 403 г. п.н.е.. Тоа означува дека аѕејците пред 403 година п.н.е. БИЛЕ НЕПИСМЕНИ.

 

 

 

                                                  

                                                     

    ΒΑΣΙΛΕΩΣ   AΛKETOY  ''В'' ВTOРI - древно македонско (Коинон Македонон) писмо  

                                                                                                  АЛКЕТ BТОРИ

 

      Алкет BТОРИ 454 – 448 п.н.е. бил најстариот син на Александар ПРВИ. Тој станал владетел на Македонија по смртта на својот татко во 454 п.н.е.. Неговите браќа биле Пердика ВТОРИ и Филип. Алкет бил познат по својата зависност од алкохол. По шест години владеење, тој бил убиен од својот внук Архелај ПРВИ, од помаладиот брат и го преземал престолот на Македонија.

 

 


     ΒΑΣΙΛΕΩΣ   ПЕPΔIKOY ''В'' ВTOPI  - древно македонско (Коинон Македонон) писмо 
Според читањето на азбуката КОИНОН МАКЕДОНОН - ПЕ = Б значи, БЕРДИКА

Интерпретација на името Бердика:
БЕРДИКА - БЕР ДИ КА - од десно на лево - КА Ди БЕР - Како Ди (Д - бог креаторот ) БЕЛ - Бел како бог.

                                                                                                          БЕРДИКА    BТОРИ

 

          

         Бердика BТОРИ бил владетел на Македонија од 454 п.н.е до 413 п.н.е. Бил син на Александар ПРВИ.

По смртта на Александар први во 452, Македонија почнала да се распаѓа. Македонските племиња станале речиси целосно автономни и имале слаби врски со владетелот. Кон 434 год., братот на Бердика ВТОРИ, Филип, го предизвикал брата си за престолот кој Филип добил помош од Аѕана (Атина-данајска) и владетелот Дерда на Илимаја. Бердика BТОРИ возвратил со тоа што предизвикал востание во неколку вазални градови на Аѕана, вклучувајќи ја и Потидаја. Аѕана возвратила со 1000 хоплити и 30 бродови во Македонија и ја зазеле Терма. При маршот за опсада на Пинд, им се придружиле уште 2000 хоплити и 40 бродови. Меѓутоа, додека траела опсадата на Пинд, аѕајците (атино-данајците) дознале дека Куѕе (Коринт) пратил 1600 хоплити 400 лесна пешадија во поддршка на Потидаја. За да се справат со оваа нова закана, Аѕана (Атина-данајска) склучила сојуз со Бердика ВТОРИ и продолжила да се бори во Потидаја. Бердика ВТОРИ веднаш го прекршил договорот и се упатил кон Потидаја каде аѕајците (атино-данајците) победиле.

Во 431 год., Аѕана (Атина-данајска) се сојузила со владетелот Ситалк на Тракија, по венчавката на аѕаецот Нимфодор со сестра му на Ситалк. Нимфодор потоа почнал преговори меѓу Аѕана и Бердика ВТОРИ каде Бердика ВТОРИ го добил назад градот Терма. Како резултат на тоа, Аѕана ја повлекла својата поддршка на Филип и Тракијците ветиле дека ќе му помогнат на Бердика ВТОРИ да го фати. За возврат, Бердика ВТОРИ измарширал накај Халкидеон (Xалкидик), кај истите луѓе кои првобитно ги разубедил да се бунтуваат.

Меѓутоа Бердика ВТОРИ повторно ги изневерил аѕајците (атино-данајците) и пратил 1000 војници во поддршка на Спарта во нивниот напад на Акарнанија во 429, но тие пристигнале предоцна за да бидат од помош (Тукидид 2.80). Како одговор на тоа, Ситалк ја нападнал Македонија со ветување за помош од Аѕана (Атина-данајска). Оваа помош никогаш не дошла и Бердика ВТОРИ повторно употребил дипломатија за да го задржи интегритетот на Македонија. Ја ветил својата сестра за невеста на внукот на Ситалк, кој го убедил Ситалк да ја напушти територијата.


По оваа препирка, Бердика ВТОРИ се сојузил со Спарта и, во 424 год., му помогнал на спартанецот Брасид да го заземе Амфиполитон (Амфипол) од аѕајците (атино-данајците) кој бил една од најважните колонии заради нејзината обилност со дрво за бродоградба. Ова бил тежок удар за Аѕана (Атина-данајска) бидејќи била присилена  да увезува дрво од Македонија многу години. Ова ја зајакнало силата на преговарање на Македонија многукратно. За возврат, спартанците му помогнале на Бердика ВТОРИ да ги зацврсти своите граници со тоа што го нападнале владетелот Архабеј на Линк, со ветување на помош од Илирија. Меѓутоа илирците ја смениле страната и го нападнале Бердика ВТОРИ и неговите спартански сојузници. Слабо обучените македонски војници избегале и затоа спартанците почнале да се повлекуваат и од лутина ги нападнале македонските товарни коли. Ова го расипало односот помеѓу Македонија и Полуостровот на Ѕе (Пелопонез) за многу години и затоа Бердика ВТОРИ морал да склучи сојуз со Аѕана (Атина-данајска) во 423/2 год.

Во 417, Бердика ВТОРИ го напуштил сојузот со Аѕана (Атина-данајска) и се приклучил кон Спартанско - Арговскиот сојуз. Само четири години подоцна, заради притисок од страна на Аѕана, Бердика ВТОРИ ги раскинал врските со Полуостровот на Ѕе (Пелопонез) и пратил помош на Аѕана во нападот на Амфиполитон (Амфипол).

Најверојатно Бердика ВТОРИ го изградил градот Бер, на север од Ага, зошто датацијата на локалитетот е истата од тоа време.

Македонија по Филип BТОРИ

 

 

 

 

 

 

Бердика ВТОРИ умрел во 413 п.н.е и му го предал наследството на својот син, Архелај.

 

 

     ΒΑΣΙΛΕΩΣ   APXEΛAOY   ''А'' ПРВI - древно македонско (Коинон Македонон) писмо 

                                                                                                АРXЕЛАЈ  ПРВИ

 

      Архелај ПРВИ бил владетел на Македонија од 413 до 399 п.н.е кој стапил на престолот  по смртта на неговиот татко, Бердика ВТОРИ. Мајка му на Архелај всушност била робинка, а Архелај успеал да дојде до престолот со тоа што го убил неговиот чичко, братучед и неговиот полубрат кој бил законски наследник, но се докажал како способен и полезен владетел кој од корен ја променил државната административна структура, војската и трговијата.

Кратко по неговото крунисување, Архелај бил соочен со ситуација која му дозволила тотално да ги промени односите на Македонија со Аѕана (Атина-данајска), кои представувале голема закана во последните 50 - тина годни. Аѕајците (атино-данајците) биле тешко поразени во Ѕеракуѕа - градот на двете сонца и ќерката на Ѕе, при крајот на 413 год. и најголемит дел од нивните бродови биле уништени. Поради ова на аѕајците очајно им требало огромно количество на дрво за нови бродови и така Архелај бил во состојба да ја постави цената. Потем тој великодушно ги снабдувал со сето дрво кое им требало. Како признание за ова, аѕајците го почестиле Архелај и неговите деца со титулата ,, Народен Проксенос и Евергет ".

Потоа Архелај се зафатил за спроведување на многу внатрешни реформи. Издал големо количество на монети од одличен квалитет, изградил тврдини, направил прави патишта ( од важност за мобилноста на војската ) и ја подобрил организацијата на војската, особено коњицата и коплитите.

Архелај е основач на светиот град Дион, на источните падини на Олимп, чии ѕидини изнесувале 2.500м во должина, а површината на утврдениот дел била 460.000 м². Покрај храмот на богот '' Ѕе '', тука биле и светилиштата на други богови, Дион и Деметра, потоа Асклепија, Изида, Муза и други. Следат театри, некрополи, палати, терми, куќи за великаните и друго, кои биле откриени со археолошките истражувања од 1920, 1929, 1978 и понатаму.

Архелај спаѓа меѓу крупите личности на Македонија. Тој го продолжил обликувањето на внатрешната и меѓународната политика на Македонија, која била трасирана од страна на  Бердика ВТОРИ, за ослободување на приморските делови на земјата од аѕајскиот колонијализам, како и од аѕајското влијание. За да се ослободи од притисокот на Аѕана (Атина-данајска), тој во 410 година п.н.е. го преместил градот Пинд, кој бил најзначаен приморски град на Термајскиот Залив на македонската независност, во внатрешноста на земјата. Во неговиот период, Македонија се развила во модерна држава.

Архелај исто така бил познат како човек од култура и создал посебни културно - уметнички врски со  Аѕана.

Во неговото новотo седиште Белас - светол ( illuminated ),  Беласти - светли (the illuminated), (Пела), (кое го ПРЕМЕСТИЛ од Ага ) тој почнал да ги прима големите поети, трагичари, вклучувајќи го и Еврипид ( кој ги напишал неговите трагедии Архелај и Бахите за време на неговиот престој во Македонија ), музичари, и сликари, вклучувајќи го и Ѕевкиј ( најславниот сликар во тоа време ). 

Стопанството станало јако. Се граделе големи палати, сообраќајници, општествени и културни институции. На неговиот двор во Белас престојувале истакната личности од културниот живот, а меѓу нив и светски познатиот поет и секако главен трагичар Еврипид ( 485 - 406 ) кој бил Анаксагорин ученик и Сократов пријател. Тој во Белас кај Архелај останал до својата смрт, со многу големо взаемно почитување. 

 

Декорацијата на македонскиот двор ја извршил популарниот сликар на Араклеон (Хераклеа) од Сиѕеилија (Сицилија), земјата на двете сонца, под името Ѕевкиј, околу 430 година п.н.е. 

Исто така, познато е дека своето македонско потекло го истакнувал многу порано и прочуениот епски поет Хесиод (околу 700 година п.н.е.) кој пишувал дека е син на ''Ѕe''  и бил со исто презиме како Македонија и Македонците - Македoн -  МакедoнOH (Е.I.Е., 1976, 1490). Хесиод е автор на теогонијата, создавање митови за боговите на Олимп и козмогонијата, за постанокот на светот. Тој во својот труд под наслов „Дела и денови” ги удрил темелите на науките за земјоделието, бродарството, домаќинството и живеењето, а сето тоа го преплетувал со митови и басни.

 

        Македонскиот владетел - василеоc - BАС ИЛЕ ОС Архелај   ЈА ПРОДОЛЖИЛ ТРАДИЦИЈАТА ШТО ЈА ЗАПОЧНАЛ HЕГОВИОТ  пра - ДЕДО,  Македонскиот владетел - василеоc - BАС ИЛЕ ОС АЛЕКСАНДАР ПРВИ и го вовел празникот Олимпија, кој бил верски празник со атлетски натпревари во чест на победата врз Персијците, на ИЛЕ - Богот на Сонцето  и музите  во храмот на ИЛЕ - Богот на Сонцето. Најголемите атлетичари и ументници биле собрани на едно место за овој настан на северната страна од светата планина Олимп. Tака  со учествототo  на повеќе народи тој спортски настан  имал меѓународен карактер. 

По несреќната смрт на  Архелај, настанува период на анархија, инвазија од страна на Илирите, Пеоните, Олинтите и други. Овој период во Македонија траел околу 40 години, а се смениле девет владетели следела воена помош од Спарта (362 и 379 година п.н.е.). Македонија станала неспособна да води независна меѓународна политика и се нашла меѓу двајца ривали  меѓу Аѕана (Атина-данајска) и Ѕева (Теба).

 

 

 

                Архелај бил убиен во 399 п.н.е во лов од страна на еден од неговите пажови. Можно е ова дело да било дел од заговор, иако ништо никогаш не се докажало. Дотогаш тој успеал да ја претвори Македонија во голема воена и економска сила. Тукидид дури и има речено дека Архелај направил повеќе за Македонија отколку сите негови предходници заедно.

 

 

                                             

        ΒΑΣΙΛΕΩΣ   KPATEPOY  - древно македонско (Коинон Македонон) писмо  

                                                                                               КРАТЕР

Кратер бил владетел на Македонија во 399 п.н.е

                                                                  

                                                                  

 

         ΒΑΣΙΛΕΩΣ   OPEΣTOY   I    AEPOOY ''В'' ВТОРI -  древно македонско (Коинон Македонон) писмо 

                                                                                                                                             

                                                                                       ОРЕСТ И АЕРОП ВТОРИ

 

                    Орест бил владетел на Македонија кој живеел од 399 до 396 п.н.е..

Орест бил син на василеос  Архелај од Клеопатра, која веројатно била вдовица на василеос Бердика ВТОРИ. Кога Архелај го загубил престолот заради заговор против него, Орест се уште бил дете и бил прогласен за василеос само формално, а фактички владеел неговиот старател Аероп. Тој наскоро го убил и самиот Орест и го зазел престолот на Македонија (Диодор, 14.37). 

         

                      Аероп ВТОРИ бил владетел на Македонија 399 п.н.е.–393 п.н.е., старател на Орест, синот на Архелај ПРВИ. Аероп владеел речиси шест години, започнувајќи од 399 п.н.е.
    

 

 

 

 

                   Во првите четири години владеел заедно со Орест, а во останатите сам. Бил наследен од неговиот син Пајсаниа. ( Диодор. 14. 37, 84; Дексип по Синкел. стр. 263, а.; сост. Полиен 2. 1. с 17. ) 

              

 

                   ΒΑΣΙΛΕΩΣ   APXEΛOY   ''В'' ВTOPI - древно македонско (Коинон Македонон) писмо   

                                                                      АРXЕЛАЈ  ВTOPИ

        Архелај BТОРИ  бил вториот наследник на неговиот татко Архелај ПРВИ и владеел седум години. Тој бил брат на Орест. Според Хроникон, Архелај владеел четири години. 

 

 

  ΒΑΣΙΛΕΩΣ   AMYNTOY   ''В'' ВTOPI  - древно македонско (Коинон Македонон) писмо 

                                                                                          АМИНТА ВTOPИ 

 

 

  ΒΑΣΙΛΕΩΣ   AYΣANIAOY     - древно македонско (Коинон Македонон) писмо

                                                                                          ПАЈСАНИА 

 

Пајсаниа бил владетел на Македонија кој во 393 п.н.е.

   Пајсаниа бил син на василеос - вашата светлина Аероп BТОРИ. По таткова линија припаѓал на династијата Линкестиди, кои делувале во северозападна Македонија. Владеел една година и според Диодор бил убиен од Аминта ВТОРИ, внук на Александар ПРВИ, кој го зазел престолот ( Диодор, 14.89 ).

Во хронологијата на владетели Пајсаниа понекогаш стои по Аминта ВТОРИ според распоредот на династиските таблици на Хрониката на Есевиј, кој ја составувал во 4 век според претходните записи на античките историчари и делумно според Диодор. Историјата за него е оскудна и конфузна. Во ова време македонските владетели се менувале често во меѓусебна борба за престолот, а и името Аминта истовремено го носеле неколку членови на династијата Аргеади. 

 

 

  

 

    ΒΑΣΙΛΕΩΣ   AMYNTOY   ''Г'' ТPETI  - древно македонско (Коинон Македонон) писмо 

                                                                                          АМИНТА TPETИ  

 

 

    ΒΑΣΙΛΕΩΣ   APГOY   ВTOPI  - древно македонско (Коинон Македонон) писмо 

                                                                                                                  АРГOЈ ВTOPИ 

       Аргој ВТОРИ бил претендер за македонскиот престол, кој со помош на илирците, го протерале Аминта ТРЕТИ и го чувал престолот две години. Потоа, Аминта со помош на ѕецалците (тесалците), успеал во истерување на Аргој ВТОРИ и возвратил дел од својата моќ. Најверојатно, во 359 п.н.е. истиот тој Аргој ВТОРИ се обидел повторно во освојување на тронот. Тој успеал да ги убеди аѕајците (атино-данајците) да го поддржат, но Филип ВТОРИ, кој туку што станал владетел на Македонија, го спречил во тоа. Подоцна Аргoј со помош  без успешно се обидел преку сила да го заземе Македонскиот престол. Неговата смрт не е позната.

          

 

  ΒΑΣΙΛΕΩΣ   AMYNTOY     ''Г'' ТPETI  - древно македонско (Коинон Македонон) писмо 

                                                                                          АМИНТА TPETИ  

 Аминта ТРЕТИ (или ВТОРИ ), син на Архидеј и дедо на Александар Македонски, бил владетел на Македонија од 393 ( или 389 ) до 369 п.н.е.

Василеос Аминтој на Македонскиот престол од гранит, завиткан во Пурпурна наметка. Е евидентно гранитот бил ценет од Македонците заради неговата цврстина, значи нé злато туку од гранит бил Македонскиот Престол, ја симболизира цврстината на Македонскит владетел - Василеос - вашата светлина и сила.

Аминта дошол на престолот по десет години проблеми со наследството по смртта на Архелај BТОРИ, покровителот на уметноста, книжевноста и спортските Олимписки Игри.

Во овој период западната граница на Македонија е на удар на илирските племиња кои, под водство на Бардилис, навлегуваат и ги ограбуваат горномакедонските области. Македонските владетели имаат постојани врски со ѕецалските (тесалските) аристократи и воено им помагаат со намера да ја прошират својата територија.

Но тој имал многу непријатели во самата Македонија; во 383 год. бил истеран од страна на илирците, но следната година си го повратил престолот  со помош на Ѕецалија (Тесалија).

Триумф - Враќањето на василеос Аминта, придружен од василевна Евридика во Македонија



Склучил договор со Спарта, кои му помагале да го намали Олинт ( 379 год. ). Исто така влегол во лига со Јасо од Фераe, и  одржувал пријателство со Аѕана (Атина-данајска).

Така, во еден период, Аминта успева голем дел од северна Ѕецалија (Тесалија) да постави под свој протекторат, а кога тиранинот Јасон од Фераe ја освојува Ѕецалија , Аминта со него склучува политички договор. Во ова време Аминта склучува воен и економски сојуз со Халкидеонскиот сојуз на педесет години, но договорот набрзо е раскинат затоа што Халкидеонскиот сојуз не само што не и` помага на Македонија кога е нападната од Илирите, туку и ја напаѓа, па дури и навлегува во Белас (Пела).

Аминта бара помош од спартанските хоплити, кои го напаѓаат Олинт ( 382 г. п.н.е. ), зашто овој најмоќен Халкидеонски град влегува во сојуз со Ѕева (Теба) и со Аѕана и претставува опасност не само за Македонија, туку и за Спарта. Спартанците, заедно со коњаниците на Аминта и на Дерда од Илимаја војуваат се` до 379 г. п.н.е., кога Олинт се предава; според мислењето на Исократ, спартанците не водат сметка за '' своите '' интереси, туку војуваат и гинат,.. загинува спартанскиот авaxтoс (владетел) и неговиот брат во полза на македонскиот владетел.

Со обновување на Аѕајскиот поморски сојуз, Македонија станува главен снабдувач на дрвен материјал за бродоградба, што е причина Аѕана (Атина-данајска) и Македонија повторно да влезат во сојуз, пред се` да склучат трговски договор.

Македонскиот владетел зема учество на општиот собир свикан во Спарта ( 371 г. п.н.е . ) каде што го признава правото на Аѕана да владее со Амфиполитон (Амфипол).



Од неговата жена, василица Евридика ВТОРА, имал три сина, од кои најмладиот е познатиот Филип  Македонски.
 

 

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   

 

 

   

   

 

 

 

   

   

 

 

        ΒΑΣΙΛΕΩΣ     ΑΛΕΑΝΔΡY   ''B'' ВTOPI     - древно македонско (Коинон Македонон) писмо      

                                                                                  АЛЕКСАНДАР ВTOPИ

 

 

 

   Александар ВТОРИ  бил владетел на  Македонија од 370 до 368 п.н.е, по смртта на неговиот татко Аминта BТОРИ - ТРЕТИ. Тој бил најстар од неговите три сина. Иако веќе бил доволно возрасен, Александар бил многу млад кога дошол на власт. Ова било многу проблематично за него бидејќи неговите непријатели продолжиле да војуваат со Македонија. Александар едновремено бил соочен со илирска инвазија од северозапад и напад од истокот од страна на претендентот Пајсаниа. Пајсаниа набргу зазел неколку града и се заканил на неговата  мајка, која била во палатата во Белас со нејзините млади синови. 

        Александар ги победил непријателите со помошта на аѕајскиот војсководец Ификрат, кој пловел по македонскиот брег за да го освои Амфиполитон (Амфипол). На барање на Алевдај, Александар интервенирал во граѓанската војна во Ѕецалија (Тесалија), која всушност била Воен сојуз. Потоа успешно зазел контрола врз Ларисаион и неколку други градови но, изневерувајќи го ветувањето кое го дал, ставил гарнизони. Ова ја испровоцирало Ѕева (Теба) - градот државата која била водечката воена сила во тоа време. 

        Војсководецот на Ѕева, Пелопид ги истерал македонците од Ѕецалија. Потоа го неутрализирал Александар со тоа што ги заштитувал амбициите на Александровиот зет Птолемаиој од Алорос и го натерал Александар да го напушти неговиот сојуз со Аѕана (Атина-данајска) и да се сојузи со Ѕева. Како дел од овој нов сојуз, Александар морал да ги предаде заложниците, вклучувајќи го и неговиот помал брат Филип. За време на еден фестивал врз Александар бил извршен атентат по наредба на Птолемаиој. Иако братот на Александар, Бердика ТРЕТИ станал владетел, тој бил под старосната граница и Птолемаиој бил поставен за регент.
                                 

 

 

  ΒΑΣΙΛΕΩΣ     ПTOΛOMEOY     ''А'' ПPBI    - древно македонско (Коинон Македонон) писмо 

                                                                                 ПТОЛЕМАИОЈ  ПPBИ 

Птолемаиој ПРВИ или Птолемаиој од Алор бил надгледувач на Македонија од 368 до 365 п.н.е. Извршил атентат врз неговиот претходник Александар ВТОРИ за да ја заземе власта. Владеел како регент за младиот Бердика ТРЕТИ, се додека Бердика не го убил во 365 п.н.е.

 

 

   ΒΑΣΙΛΕΩΣ  ЕPΔIKOY ''Г'' ТPETI  - древно македонско (Коинон Македонон) писмо 
                    

                                                                                                           БЕРДИКА     ТРETИ 

     Бердика бил владетел на Македонија од 365 до 356 п.н.е, наследувајќи го својот брат Александар ВТОРИ.

     Пердика бил син на Аминта ТРЕТИ и Евридика ВТОРА и бил под старосната граница кога Александар ВТОРИ бил убиен од страна на Птолемаиој од Алор, кој потоа владеел како регент. Бердика го убил и со тоа го презел престолот.

Птолемаиој од Алор, како старател на Бердика и на Филип, владее се` до 365 г. п.н.е., кога на власт доаѓа Бердика ТРЕТИ, кој го враќа Филип од заложништво. Новиот владетел воспоставува добри односи со Ѕева (Теба), за што е прогласен за пријател и добродетел. Бердика има добри односи и со Аѕана (Атина-данајска), а учествувал и во воени дејства на страната на Аѕана за повторно освојување на Амфиполитион (Амфипол), Потидаја и други градови на Xалкидеон.

По промената на политичките прилики, Бердика ТРЕТИ се свртува против Аѕана и во 359 г. п.н.е. го освојува Амфиполитион.

Во исто време Илирите, предводени од стариот војсководител Бардилиј, напаѓаат на Орестида и Бердика загинува во битка со четири илјади македонски војници ( 359 г. п.н.е. ). Во овие кризни моменти за македонската држава, Македонското собрание за нов македонски владетел го прогласува Филип ВТОРИ, најмалиот син на Аминта ТРЕТИ.

 

 

 

     ΒΑΣΙΛΕΩΣ   AMYNTOY  ЕТВРТI  - древно македонско (Коинон Македонон) писмо 

                                                                                          АМИНТА  ЧЕТВРТИ

 

    Аминта ЧЕТВРТИ бил владетел по титула на Македонија во 359 п.н.е и член на династијата Аргеади.

Аминта бил син на василеос Бердика ТРЕТИ. По смртта на татко му во 359 п.н.е станал ВЛАДЕТЕЛ кога бил бебе.
Кога Македонците биле напаѓани од Илирите на бојното поле бил донесен и владетелот Аминта иако тој бил само бебе, Македонците верувале дека тој ќе им донесе сила и победа во борбата.

Филип ВТОРИ, братот на Бердика, станал негов тутор и регент. Истата година Филип ВТОРИ се прогласил за владетел на Македонија и го отуѓил неговиот помлад внук. Аминта не се сметал за доволно опасен за да представува закана за Филип, кој дури му ја дал и неговата ќерка Кинана за да се ожени. 

Со доаѓањето на Александар ТРЕТИ Македонски на власт во 336 п.н.е работите се промениле - Аминта веднаш бил погубен.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

VASILEON PHILIPPOY MAKEDONON

 

 

 

 

 

 

 

 

BACИЛEOC  МАКЕДОНOH

VVVasileos Makedononv

ВАСИЛЕОС НА МАКЕДОНИЈА,
ОСНОВОПОЛОЖНИК НА МАКЕДОНСКАТА ФАЛАНГА,
АРХОНТОН НА ЅЕЦАЛИЈА (ТЕСАЛИЈА),
ОСНОВАЧ И АГАМЕНОН НА ЛИГАТА НА ЅЕ,
ТОЈ КОЈ ГИ ОБЕДИНИ ШЕСНАЕСЕТТЕ МАКЕДОНСКИ ПЛЕМИЊА ВО ЕДНА ДРЖАВА И ЗА ТОА ЈА ДОБИ ТИТУЛАТА ''МАКЕДОНОН'',
НАЈУБАВИОТ ЧОВЕК ВО ЅЕИА (ЕВРОПА)

BACИЛEOC  МАКЕДОНОН  ФИЛИПОЈ 

Дочекај го твојот непријател, очи в очи.. со оружје рамен... и откако ќе го победиш, почитувај го и направи од него твој пријател, вo cпрoтивнo, HE CИ Maкeдoнeц

 

,... Кога мојот татко ве најде, бевте скитници и сиромашни, се облекувавте во животински кожи и пасевте неколку овци на планинските падини.

Тој ве најде кога со малку успех се браневте од Илирите, Трибалите и Тракијците.
Наместо со вашите животински кожи, тој ве облече во наметки. Од планините, ве донесе долу во низините. Но најмногу од се, ви даде храброст, храброста да се борите со варварите, кои беа насекаде.

Повеќе не брзавте да се засолнувате во зафрлените места и во пукнатините во карпите на вашето неосвоиво планинско упориште. Цврсто стоевте на земја и се боревте за она коешто праведно ви припаѓаше....
...

Син ти Алекcандрoj Mакедонон, славeн Bасилeон Mакедон,
по Mилост Божја, до Индија, cите ги згази, вечност ни дари.

Еј, Филипoj, OJ, OJ, Ej, Mакедонон, OH, OH, Bасилeоc Mакедон.

Filippoy Makedonon

     

  ΒΑΣΙΛΕΩΣ  ФIΛIY - B - BTOРI  MAKEΔNΩN  -  древно македонско (Коинон Македонон)  писмо - буквата ''B'' била број 2, број ''2'' е арапско, значи подоцнежно

ΒΑΣΙΛΕΩΣ  MAKEΔNΩN ФIΛIY - тоа e официјалното име и е уникат, нема потреба од ''бројки''

Filippoy Makedonon

     МАКЕДОНСКОТО СОНЦЕ СО ШЕСHАЕСЕТ ЗРАЦИ ЗА ПРВ ПАТ ВО ВРЕМЕТО HA ФИЛИП МАКЕДОНСКИ, KOJ ГИ ОБЕДИНУВА MAKEДОНСКИТЕ ПЛЕМИЊА ВО ЕДНА ДРЖАВА, TOJ за ТОА од МАКЕДОНЦИТЕ БИЛ HАЗНАЧЕН И ЈА ДОБИЛ ТИТУЛАТА:

>>>> МАКЕДОНОН <<<<

, најсветлото за еден македонски владетел.

МАКЕДОНСКОТО СОНЦЕ НA ФИЛИП МАКЕДОНСКИ - ОД древниот македонски град Еге

МАКЕДОНСКОТО СОНЦЕ НA BACИЛEOC ФИЛИП МАКЕДОНСКИ - ОД древниот македонски град АГА

АГА, нé Еге

Македонски племиња според Bасилeоc Филип Македонски, кој ги обеднил, биле:

Агајци
(Од Ага),

Алмопијанци
(Од Алмопија)

Беласти
(Од Белас),

Бердиканци
(Од Бер),

Белагонци
(Од Белагон),

Илимајци
(Од Илимаја),

Линкестијци
(Од Линк),

Орестијанци
(Од Орест),

Пajонци
(Од Пajониja),

Халкидеонци
(Од Полуостровот Халкидеон),

Мoлoсијанци
(Од Молосија - Ахилеја),

Мaѕеjaнци
(Од Мaѕеја - Југоисточна Ѕеиа и Североападна Ѕеника (Југоисточна Европа и Североападна Мало Азија), затоа Филип Македонски плаанирал поход на Персија, за да ги ослободи. Во Маѕејци може да се сметаат и (Бригите) Фригите. Во Ѕеника имало и други колонии на Македонци, Македонски колонии колонизирани порано),

Тракијаци
(Од Тракија)

Трибалци
(Од Трибалион),

Илири
(Од Илирија) и

Дарданци
(Од Дарданја, тие биле еден вид Илири).

Нивна аедничка одлика е тоа што ја обожавале Божицата Мајка - МА.

  ПРЕД ОВА ОБЕДИНУВАЊЕ МАКЕДОНСКОТО СОНЦЕ БИЛО СО 8 ЗРАЦИ, здружени симболично со зраци околу (Ѕе) владетелот:

Агајци,
(Од Ага)

Алмопијанци,
(Од Алмопија)

Беласти,
(Од Белас)

Бердиканци,
(Од Бер)

Белагонци,
(Од Белагон)

Илимајци,
(Од Илимаја)

Линкестијци,
(Од Линк)

Орестијанци
(Од Орест).

Filippoy Makedonon

Славен Bасилeоc Mакедонски
секој тебе те знае,.. Липи.

Еј Филипи Липи Mакедонски, Bасилeоc Mакедон.

 

Роди ни мајко Македонијо
уште еден Bасилeон Mакедонон, OH, OH,.. Липи.

Еј Филипи Липи Mакедонски, Bасилeон Mакедон
.

Bо битки неброени,
македонско име прослави
.

Син ти Алекcандрoj Mакедонон славeн Bасилeон Mакедон,
по Mилост Божја до Индија, cите ги згази,
вечност ни дари.

 

Роди ни мајко Македонијо
уште еден Bасилeоc Mакедон, OH, OH.. Липи.

Еј Филипи Липи Mакедонски, Bасилeоc Mакедон
.

Македонија за тебе жали син нa Mакедон.
Еј, Филипoj, OJ, OJ, Ej, Mакедонон, OH, OH, Bасилeоc Mакедон.

 

Роди ни мајко Македонијо,
уште еден Bасилeоc Mакедон, OH, OH,.. Липи.

Еј Филипи Липи Mакедонски, Bасилeоc Mакедон, OH, OH
.

 

Македонско име вечно нема да загине.
Глава даваме, Македонија и македонско име не даваме.

Македонија за тебе жали син нa Mакедон.
Еј, Филипoj, OJ, OJ, Ej, Mакедонон, OH, OH, Bасилeоc Mакедон.

Filippoy Makedonon

ВАСИЛЕОС МАКЕДОНОН ФИЛИПОЈ  

ФИЛИП МАКЕДОНСКИ ФИЛИП МАКЕДОНСКИ 

 

ФИЛИП МАКЕДОНСКИ

''- Кога мојот татко ве најде, бевте скитници и сиромашни, се облекувавте во животински кожи и пасевте неколку овци на планинските падини.

Тој ве најде кога со малку успех се браневте од илирите, трибалите и тракијците.
Наместо со вашите животински кожи, тој ве облече во наметки. Од планините, ве донесе долу во низините. Но најмногу од се, ви даде храброст, храброста да се борите со варварите, кои беа насекаде.

Повеќе не брзавте да се засолнувате во зафрлените места и во пукнатините во карпите на вашето неосвоиво планинско упориште. Цврсто стоевте на земја и се боревте за она кое што праведно ви припаѓаше.

Тој ве направи колонизатори и воведе закони и обичаи кои не само што се грижеа за вашата безбедност, туку ја донесоа и зората на новото време на културата и живеењето.
Од робови и од осиромашени поданици, тој ве направи владетели не само на вашата земја, туку и над варварите кои претходно ви се закануваа со опустошување на вашите имоти и со зграпчување на вашите придобивки.


Тој ве направи владетели на ѕецалците (тесалијците), од кои секогаш имавте длабок и смртен страв. Со победата над фоќијците, тој го обезбеди нашиот пристап кон Полуостровот на Ѕе (Пелопонез) преку патишта кои беа широки и проодни, а не тесни и непристапни.

Тој ги понижи аѕаите (атино-данајците) и ѕевите (тебанците) до толку голема мера а во тој поход, јас лично му помогнав кај Херонеја така што наместо овие нации постојано да ја напаѓаат Македонија и да им плаќате данок на првите и да живеете како вазали на вторите, тие сега се потпираат на нашата помош и интервенција за да ја обезбедат нивната сигурност.

Тој навлезе на Полуостровот на Ѕе (Пелопонез) и откако обезбеди контрола врз нивните работи, беше избран за главен заповедник на цел Полуостровот на Ѕе (Пелопонез) во експедицијата против Персијците, слава која што не ја присвои само за него, туку и ја дари на целиот Македонски народ.''....

ФИЛИПОЈ - ФИ ЛИП ОЈ

ФИ - филахој - верник - следбеник, антички македонси збор
ЛИП - убав
ОЈ - ој

Верник во убавината - Филип.

ФИЛИП МАКЕДОН СКИ
СКИ - н'СКИ - НАШКИ - НАШ - НАШИОТ
Значи Филип е "Македонон - Македонски", тоа е титула нé презиме, дадена од Македонците на Македонскиот василеос Филип и постанал "Македонон - Македонски", титулата се пренесува и на неговите крвни следбеници, неговиот син Александар и неговиот внук Александар (Помладиот). Тие сé "Македонон - Македонски", другите нé се "македонон" како титула и се узурпатори на Македонскиот престол, но се македонци.


 ФИЛИП МАКЕДОНСКИ

ФИЛИП МАКЕДОНСКИ  мечот на ФИЛИП МАКЕДОНСКИ  ФИЛИП МАКЕДОНСКИ

ВАСИЛЕОС МАКЕДОНОН ФИЛИПОЈ

ФИЛИП МАКЕДОНСКИ Филип Македонски Филип Македонски

 Филип Македонски

makedonon

makedonon

ФИЛИПOJ  МАКЕДОНОН - ВАСИЛЕОС МАКЕДОНОН

makedonon

ФИЛИПOJ  МАКЕДОНОН - ВАСИЛЕОС МАКЕДОНОН, најубавиот човек во Аѕеиа (Европа) на времето

Ова é лажн медаљон од Тасо. Грците фатени како фалсификуваат.

Ова é лажeн медалjон од Островот на Ѕе (Тасо). Грците фатени како фалсификуваат.

ФИЛИП МАКЕДОНСКИ ФИЛИП МАКЕДОНСКИ рељеф од Хераклеја - Македонија

 

 

Церемониалниот штит на Филип Македонски

 Филип Македонски

Арматурата на Василеос Македонон Филипој

 Филип Македонски

        Василеос Македонон Филипој или по ново наречен Филип BТОРИ Македонски (382-336 п.н.е.) е василеoc ( владетел )  на  Македонија ( владеел 359-336 п.н.е. ). Роден e во Белас - светол ( illuminated ),  Беласти - светли (the illuminated), ''Пела'' во 382 год. п.н.е., тој бил најмладиот син на василеoc Аминта ТРЕТИ  и василица Евридика. Во младоста ( околу 368-365 п.н.е. ) бил заложник во Ѕева (Теба), водечки град држава  во тоа време. За време на својот престој  таму како заложник се здобил со воено и дипломатско искуство од страна на Епамонид, воен командант на Ѕева. Тука се спријателува со командантот на Светата Чета на Ѕева (Теба) и ги учи на терен нејзините воени тактики. 

Светата Чета на Ѕева 

          Броела 150 хомосексуални машки двојки, така сметајќи во битка едниот на друг ќе држел повеќе на својот партнер и ќе се борел по храбро. Била добро опремена, секој војник бил опремен со:  заштитен оклоп, шлем, штит, меч и копјe, била тактички најдобро извежбана воена сила во тоа време.

 Филип Македонски Штитот од Воиа - кованица

     Кратко за градот држава Ѕева

   Основач на Ѕева (Теба) е феникиецот  Кадмo кoj  со голема војска  дошол во Воиа (Беотија) претходно пелазгиска (населена со белци) провинција,  во потрага на неговата сестра Ѕеиа. 

   Остатоците од палатата  на Кадмo  во Ѕева датираат од околу 1200 - 1400 г. п.н.е.  

    ФЕНИКИЈЦИТЕ НА  Јонците од Мало Азија  И ГО ПРЕНЕСУВААТ МАКЕДОНСКОТО ПИСМО  КОИ ПРЕТХОДНО ФЕНИКИЈЦИТЕ ГО ПРЕЗЕМЕААТ ОД ВЕНЕТИТЕ ОД ИЛИОН ( ТРОЈА ). НО Јонците од Мало Азија ДОДАЛЕ 5 ДОДАВКИ - СИМБОЛИ ЗА НИВНИТЕ ПОТРЕБИ - Ова е лага за да се сокрие вистината за Македонското писмо ''КОИНОН МАКЕДОНОН'', аѕејците (атино-данајците) го презеле Македонското писмо во 403 п.н.е..

СТАРОТО jонско  ПИСМО ПРЕЗЕМАНO ОД ФЕНИКИЈЦИТЕ, НЕ Е ПОСТАРО ОД 800 ГОДИНИ од П.Н.Е. Аѕејците (атино-данајците) европските сродници на јонците од Jужна Европа - данајците (имe според Каменот од Розета), го применуваат тоа писмо ''коини'', дури во 403 г. п.н.е..

ЗНАЧИ ЅЕВИТЕ по потекло  БИЛЕ  ФЕНИКИЈЦИ. 

   Градот држава Ѕева бил потполно уништен од Александар Македонски,  неговите територии поделени од околните градови држави cojузници на Македонија, a  населението продадено како робови.  

    При смртта во тестаментот Александар Македонски нареди Ѕева да се обнови, коj добрил финансиски средства за таа намена.

    Касандар го обновува градот, нo потоа без никакво важно политчко влијание.

 

 

        Смртта на неговите постари браќа Александар ВТОРИ и Пердика ТРЕТИ му овозможиле да седне на македонскиот престол во 359 п.н.е.. Оригинално назначен за регент на неговиот малолетен внук Аминта ЧЕТВРТИ, тој ќе успее целосно да ја превземе власта.

     Филип Македонски 366  ВО НАЈ ТЕШКИОТ МОМЕНТ ЗА МАКЕДОНИЈА ДОАЃА НА ВЛАСТ.

На 23 годишна возраст Филип бил назначен за воспитувач ( регент ) на неговиот малолетен внук Аминта ЧЕТВРТИ, нo подоцна за владетел од македонскиот собор на народот, покрај тоа што имало и други наследници за оваа функција како што биле некои македонски офицери, полубраќа од страна на мајка му Евридика: Архелај, Аридеј и Менелај. Првиот бил убиен од страна на Филип, а другите два избегале во прогонство во Олинт.

Во тој момент Македонија била напаѓана од сите страни, а делови окупирани од илирите, траките додека аѕаите (атино-данајците) истовариле своја војска во поморскиот дел под водство на еден друг наследник на македонскиот престол со име Аргеи, кој н ааѕаите им го ветил Амфиполитион (Амфипол).

Иако малад Филип Македонски се покажал како добар дипломат. Го поткупил тракискиот владетел со подароци, така се свртел против Аргеи како моментално најопасен. Аѕаискиот генерал Мантиа кој дошол во пристаништето на Маѕеон со 3000 коплити, нo останал во место, Аргеи марширал поддржан со платеници до Ага (Еге - древната македонска престолнина ) нo во градот не добил подршка од народот па морал да се повлече кон Метон. По пат Филип му поставил стапица и целосно го поразил 359 година. Филип сепак за мир го повлекол моментално македонскиот гарнизон од Амфиполитион (Амфипол) и извршил воени реформи во Македонија, со цел да ја зацврсти својата власт.

 

Македонија пред Филип Македонски

Реформи  

Наскоро по доаѓањето на власт Филип, извршил реформи во државата и вовел постојана платена војска со прочуената македонска фаланга, како основна воена единица, а вовел и коњаница, направи за опсада на градови, направи за фрлање на камења и стрели. Неговите воени способности придонесле Македонија да стане регионална сила.  

      Војската на  Македонија  во времето на Филип  Македонски  се смета за една од највеличенствените воени сили на античкиот свет. Нивната беспрекорност најпрвин ја покажале под водсво на Филип Македонски.

Bоните иновации нa оружјата и тактиките oсмислени од Филип Македонски биле главните фактори за величината и успесите на македонската војска. Војувањето Филип Македонски  го претворил во начин на живот за многу македонци, кои дотогаш ја гледале војската како хонорарна работа која се работи вон земјоделската сезона. Со тоа што војската ја направил да биде вистинска работа со полно работно време. Филип можел редовно да ги вежба војниците, градејќи единство и кохезија. Ова ја создало најдобрата воена машинерија дотогаш видена, благодарение на времето и трудот посветен на маневри и воени иновации.


      Во тактичките иновации спаѓаат употребата на фалангата, како и координирани напади и тактики помеѓу фалангата (пешадија), коњицата, стрелците и опсадната машинерија.

Едно од нивните оружја била СОРИОСА, која давала многу офанзивни и дефанзивни предности на македонската војска.

Македонската  Фаланга  

 

Шлем од ковано железо од македонската фаланга од времето на Филип Македонски, пронајден 1998 на местото Исаp Мрвинци

Фрагмент од релјеф од Лимира, Ликија. 4 век п.н.е.

Mакедонската фалангa

Околија с. Дебриште - локалитет Градиште - Прилеп, Република Македонија, шлем од ковано железо

Шлем од македонската фаланга

Шлем од македонската фаланга

Cejcoj

Шлем од ковано железо од македонската фаланга

Македонски шлем од бронза, приватна колекција, најверојатно Турција

Македонски шлем од бронза, приватна колекција, најверојатно Турција

Македонски шлем од бронза, приватна колекција, најверојатно Турција

Македонски шлем, Баварска државна античка колекција, Минхен, Германија

Македонски шлем од бронза, приватна колекција, најверојатно Турција

Шлемот на Запирион

Шлем со маска на Se од богатството Олонешт (според Е.В. Черненко)

Шлем од македонската фаланга

Шлем од ковано железо од македонската фаланга

Шлем од македонската фаланга

Заштитен дел од шлем од македонската фаланга

Штит од бронза од македонската фаланга - најверојатно од '' бронзените штитови'' втора елитна гарда во Mакедонската фаланга после ''сpебрените копја''

Шлем од ковано железо од македонската фаланга со украси од сребро ( на Македонската коњица ) денес се наоѓа во музејот на Сан Петровград

Заштитен оклоп од македонската фаланга со лик на Медузата - денес се наоѓа во музејот на Сан Петровград

Оружје од македонската фаланга

Овој штит е од Понт - Мало Азија, но сличноста со македонските штитови е евидентана, воедно се препознава дека бил Македонска колонија

Штитовите се од подоцнежен период, од времето на василеос Деметриј ВТОРИ, с. Бонче, вкупно 3 во Република Македонија од тотално 5 во светот, дијаметар 74 cmm

Овој шлем се претставува како Критски

Cите овие арехеолошки наоди кои одеднаш излегоа на виделина најверојатно се од Исар Марвинци (Пеонските гробишта) Република Македонија - тоа е мое логично мислење

Aрхеолошки музеј - Скопје, Република Македонијa

 

 

Според Диодор (16.3.1-2), во 359 е. В ..


"... Филип ја подобри организацијата на своите сили со опремување на неговите луѓе со потребните оружја за војна, одржа маневри на мажи cо оружје вo координирани вежби.
Тој осмисли Компактен Ред и опремување на фалангата, имитирајќи ги збиените формации со штитови на воини од Илион и беше прв што ја организира македонската фаланга."

Диодор 15. 44. 1 - 3 - Ификрат од Аѕана (Атина - данајска), посинетиот син на македонскиот владетел Аминта ТРЕТИ, таткото на Филип Mакедонски:

" Откако се стекна со долго искуство во воените операции во времето на Персиската војна, тој смисли многу подобрувања на инструментите за војната, посветувајќи се особено во областа на оружјето.

Прво, градовите држави користат штитови големи и затоа е тешко да се ракува со нив, Тој ги отфрли, со други помали и кружни, со умерена големина, а со тоа постигнува две цели: да се даде на телото соодветна покриеност и да му овозможи на корисникот на штитот со својата леснотија да биде потполно слободен во своите движења.

Предxодно се нарекуваа "коплити " за сметка на нивниот тежок штит, оттогаш своето име беше преименувано во " пелтаcти ", по пелтата што ја носеа.

Тој направи промена во спротивна насока, всушност ја зголеми должината на копјата и двојно ја зголеми должината на мечевите кој при употреба на овие пробни оружја ја потврди практичноста и успехот на овие експериментални орудиа и заработи голем углед и воопшто инвентивни гениј.

Тој исто така, создаде војнички чизми кои продолжуваат и денес да се нарекуваат ''ификратеи''. Тој, исто така воведе други корисни подобрувања во уметноста на војната, но би било досадно да пишувам. "

 

Македонската фаланга била пешадиска формација oсмислена од Филип Македонски.

 

Шлем од македонската фаланга

 

Заштитен оклоп  од лино 

ВАСИЛЕОС МАКЕДОНОН ФИЛИПОЈ

Дворска стража

Ификратеи

         Филип ВТОРИ поминал голем дел од младоста како заложник во Ѕева (Теба), каде учел кај познатиот генерал Епаминонд чии реформи биле основа за Филиповите реформи на фалангата. Членовите на фалангата биле професионални војници и биле едни од првите трупи во историјата кои биле орагинизарно вежбани, давајќи им ја споспбноста да изведуваат комплицирани маневри многу подобри од оние на непријателите. 

Тие се бореле во густи квадратни формации од 256 војника со порсечна длабочина од осум војника. Водачот стоел на чело на секој ред од 16 војника, а помошникот-водач во средината на редот, така што задните редови можеле да се разместуваат по страните во случај да треба повеќе фронтални војници.

Mакедонската фалангa

 

   Војниците во фалангата носеле по една '' СОР и ОСА ''- копје со два врва кое било долго преку 6 метри, со едниот крај - ОСА - да боде со другиот крај ( по потреба ) СОР - да сече и кастри. Сориосата се носела во два дела кои се спојувале пред битка и морале да бидат ракувани со две раце. Одблизу ваквите големи оружја биле бескорисни, но од раздалеченост, војникот можел лесно да ги чува непријателите таму кај што се, без да можат да се доближат. Оружјата на војниците од првите пет редови прилично се истакнувале од самата формација, така што во секое време имало повеќе копја одколку цели за напад.

Меч  oд  македонската фаланга

Второто нивно оружје бил меч двапати по долг од другите воени единици, заштитен оклоп  од лино делумно заштитен со бронза, шлем од ковано железо, бронзени подколеници, специјални заштитни сандали - ификратеи и штит кој бил прицврстен преку рамо со јаже за да војникот биде по слободен во ракувањето со долгото копје.

  Модификација на железниот дел на едниот крај на копјето CОР и ОСА - делот ''СОР ''

Копјата на македонската фаланга биле правени од дрвото '' јасен '' .

Младите стебла од јасен, откако и била одредена должината, за да добијат цврстина и да добијат поправа форма, биле потпечувани на тивок оган, а потоа кората и била отстранувана и биле премачкувани со заштитен материјал.

Cклопено целосно, со двата дела, плочестиот дел од ковано железо ''сор'', бронзениот дел ''оса'' и централниот железен дел за склопување, копјето тежело околу 5 килограми, а долго 7 метри.

Не сé викале ''pezetarioi'' (латински) туку ''PO CHETA IROI'' - по чета херои, тешката елитна пешадија, попрецизна интерпретација на ''пезетарој'' е, пе зета рој - рој на зраци, зета - зрак, биле добро обучени, а не како што велат некои дека биле најслабата формација, составена од неискусни, напротив биле добро извежбани. Значи после ''чета ирои'' - коњаницата, следува, по чета ирои - пешадијата.

 

 Крај на копјето CОР и ОСА - делот ''СОР ''

Железниот дел крај на копјето CОР и ОСА - делот ''СОР ''

Врв од бронза дел на едниот крај на копјето - ''ОСА''   

 

 

Филип ВТОРИ не ја користел фалангата како главно оружје за напад, туку како алатка за држење на непријателите во едно место додека тешката коњица им ги разбивала редовите.

Македонската коњица се борела во клинеста формација и била сместена најдесно, по пробивањето низ непријателските редови, коњаниците ги придружувале штитоносците, елитни пешадијци кои служеле како телохранители на владетелот, а по нив доаѓала фалангата. На левото крило секогаш се наоѓала сојузничка коњаница од Ѕецалија (Тесалија), која се борела во ромбоидна формација и служеле главно за одбрана.

 

Mакедонската фаланга - cмoтpa

Mакедонската фаланга - пoзициja

Mакедонската фаланга - нaпaд

Mакедонската фаланга - гaзaт cé пpeд ceбe

Македонската Фаланга за подобра синхронизација напаѓала под ритам на воени тапани, ''ритaмот'' останал забележан во македонскиот фолклор, до нашите денови, тоа звучело некако вака:

МАКЕДОНСКА ФАЛАНГА - НАПАД ПОД РИТAМОТ НА ВОЕНИ ТАПАНИ >>>> ТУКА <<<<



    Другите единици: Хоплити или КОПЛИТИ - КОП ЛИТИ - копје што литаат, престрелниците, разните гаѓачи, резервите од сојузнички коплити, стрелците и артилеријата  исто така билa употребуванa во битка.

????? ?? ????? ?????????? ????? ?? ????? ??????????

Штитоносец

Фалангата имала прилично мал багаж, со само по еден слуга на неколку војници. Ова дало на фалангата голема брзина на марширање која никој не можел да ја надмине во некои случаи противниците се предавале заради неспремност бидеjќи не можеле да предвидат дека неговата војска ќе пристигне толку рано.

Фалангата исто така била извежбана за изведување на кратки јуришни напади.

Разиката помеѓy дисциплиниранат фаланга и останатите е евидентна

Bрв од бронза, Буквите МАК, кратенка од Македонон, дел на копјетo најверојатно од еден пелтаст

   Гаѓачи

 

 

 Стрелец

Артилерија

   

Македонската коњица  - ЧЕТАХЕРОИ  

 [1]  "[ Нашите непријатели со векови живееле безгрижeн и луксузен живот, ние од Македонија cо генерации  cме биле обучени во тешкотo битие  на опасност и војна. Сè на сè, ние сме слободни луѓе, a тие се робови ]." Македонската коњица  - ЧЕТА ХЕРОИ  

Македонската коњица

Македонската коњица

Македонската коњица

 

      Тешката коњица се состоела од коњички придружници кои биле благородници и ѕецалска (тесалска) коњица. Коњичките придружници - пријателите ги сочинувале осум ескадрони со по 200 коњаника, освен ВЛАДЕТЕЛСКИОТ ексадрон кој имал 300  - ЧЕТАХЕРОИ. Биле опремени со копја - клинстони со должина од 3.6 - 4.2 м и тежок оклоп. Коњите исто така биле делумно оклопени. Јавачите не носеле штитови. 
Оргaнизацијата на ѕецалската коњица (која подоцна е во склоп на македонската фаланга) била слична на онаа кај Македонската коњица  - ЧЕТА ХЕРОИ, со тоа што тие имале пократки копја и се бореле во послободни формации.

 

Македонската коњица  - ЧЕТА ХЕРОИ

Коњанички меч

Коњанички мечови

Коњаник



  Од лесната коњица, единиците т.н. „трчачи“ ги заштитувале крилата на војската за време на битка и оделе во извиднички мисии. Имало и уште неколку стотини сојузнички коњаници кои исто така учествувале, но биле послаби од останатите.

Македонски коњанички шлем најден во Ирак

Археолошки музеј Триполи, бронзен шлем од Македоинската коњаница

Македонската коњица  - ЧЕТА ХЕРОИ  - монети




     Сребрените Kопја 

На сон на Филип Македонски му дошл светец велејќи дека АКО СЕ БОРИ СО ОСТРИЦА ОД СРЕБРО ЌЕ ОСВОИ СЕ'.
Така ги формира ''Cребрените Kопја'' кои биле најелитната војска во македонската фаланга и лични телохранители на Филип ВТОРИ Македонски.


 Cребрените Kопја

Cребрените Kопја

 

ВОЕНИ ПОХОДИ

На почетокот Филип за мир со илирите се има женето со Адата, ќерката на Бардили, но сега засилен со новоформираната Македонска Фаланга во 358 п.н.е. го скршил отпорот на илирите кои ја окупирале северна Македонија во времето на неговиот брат Пердика ТРЕТИ и на локалните племиња. Cо тоа ја проширил својата власт до Лихнидос (Охридско езеро). На бојното поле оставил 7000 илирски војници 3/4 од нивните сили заедно со нивниот владетел Бардили. На север го удрил темел каменот на новиот град Араклеа (Хераклеја), ги ставил под контрола пеонците приклучувајќи ги кон Македонија.

????????? ????  Молосискa мoнeт

Молосиски шлем Молосиски шлем Молосиски шлем

 

Молосиски шлем

Молосиски шлем

Молосиски шлем Молосиски шлем

Во 357 п.н.е. се жени со Молосиската принцеза Олимпија. 

 

Ова сé лажни медалјони од Островот на Ѕе (Тасо). Грците фатени како фалсификуваат.

 

Аѕаите (атино-данајците) не успеале да завладеат со градот Амфиполитион (Амфипол) бидејќи народот таму не ја прифаќале нивната власт. Бидејќи во Аѕана (Атина - данајска) избувнала социјална војна, аѕаите се договориле со Филип доколку им го предаде градот Амфиполитион тие ќе му го дале назад градот Пинд освоен од аѕаите 363. Филип лесно го зазел градот Амфиполитон, нo одбил да го предаде на аѕаите (атино-данајците), а со сила го зазел градот Пинд. Заради овој чин аѕаите обjавиле војна на Македонија. Филип се сојузил со Халкидеон и Олинт и за да им се додвори им го предал градот Потидеа кој го освоил 356.

Престолот на Филип Македонски

      Во 355 п.н.е. Филип Македонски го освојува Кренид, еден богат центар со руда и го преименува градот во Филипи. Годишно од тие места заработувал и до 1000 златни таленти.

Кованици од Филипи

Аѕаите (атино-данајците) пробале повторно да ги свртат старите непријатели на Македонија: илиpтите и траките кои последните по смртта на Котиа биле поделени на 3 делови, водени од страна на: Амадоко, Берисаде и Керсоплепте. Тие биле поразени од страна на Филип така да Македонија ја проширил до реката Места, додека војсководачот Парменио ги поразил илирите заедно со нивниот новоизбран владетел Грабо.

356 година на Филип му се раѓа синот Александар проследен со добри вести од сите страни на Македонија,.. за победа врз траките и илирите и победата на неговиот коњ на македонските олимписки игри од македонската страна на планината Олимп,.... олимписки спортски игри организирани и финасирани од македонските владетели.

     

Во 354 п.н.е. го опседнува Маѕеон, ПРИ ОПСАДАТА на грдот ќе го изгуби десното око. Аѕаите пратиле 2 флоти на помош на градот. Првата во зимата 354 нo била недоволна и втората 353 кога градот веќе паднал во рацете на македонците. Во таа прилика користи да ѓи нападне Апдера и Ма Арон, на тракискиот брег.

Кованица од Апдера

МАТ РОД ОТ ОС од родот на MA - Мајка - монета од Ма Арон

Значи Ма Арон, нé '''маронеја''.

353 година п.н.е. aѕаите одиграле победа врз Филип кај Илеаопонт ( Дарданелите ), а влaдeтeлот на траките им ги предал на aѕаите сите градови освен Kардиа, за да си обезбедат сигурен премин кон Понтското Море (Црно Море).

Меѓувреме избувнала Светата Војна

353 година Филип навлегол во Ѕецалија (Тесалија) каде бил пречекан од 7000 фоќијци и платеници предводени од Фаило брат на Ономерко владетел нa Фоќијa. Фаило бил истеран од Ѕецалија , нo неговиот брат му дошол на помош, принудувајќи го Филип двапати да се повлече од бојното поле. Ономерко успеал во тоа што го оневозможил дејствувањето на македонската фаланга. Филип претпазливо се повлекувал cтpaтeгиcки, нo сепак се враќал поорганизиран со поголем број на војска.

ЛАРИСАИОН

Филип заради тоа бил критикуван дека се плаши од фокијците, нo на крај имал право.

Филип коментира дека тој:

" Hе, нeбега, но, како овен, се повлекува наназад, за да повторно нападне посилно ".

Одлика само за еден исклучително надарен вјсководец.

352 година Филип со 20.000 пешадија и 3.000 коњаника, нo сега потпомогнат со ѕецалците (тесалијците), Ономерко со ист број на пешадија нo со 2000 коњаника. Битката се одиграла на местото ''Полињата на Крстопатот'', во битката Филип убил 6000 непријателски војници, заробил 3000 кои биле удавени во море во чест на богoт Ѕе, а Ономерко бил убиен од страна на неговите платеници и бил предаден на Филип кој го рспнал на крст.

352 п.н.е. година Филип се прогласил за водач АРХОНТОН до крај на животот на Ѕецалија (Тесалија) и ја припојува кон Македонија.

Третата Света Војна

Античките извори за Третата Света Војна се ретки и генерално, во недостаток на информации. Главниот извор за овој период е Библиотекатa '' Xисторика Диодор Сикулус '' која е напишана во 1 век пo новата ера, што е тоа многу голем второкласен извор. Диодор често е изложен на потсмев од страна на современите историчари за неговиот стил и неточности, но тој зачувува многу детали од античкиот период што нe можат да се најдат никаде на друго место. Диодор работел, пред се ги копирал делата на други историчари, изоставајќи многу детали што не одговараат на својата цел, која треба да илустрира поуки од историјата; неговиот профил на Третата Света Војна содржи многу празнини.

Според Диодор, повеќе детали за Света Војна може да се најде во своите говори на аѕаиските државници, првенствено Демостен и Аесчинес, овие говори никогаш не биле со намера да бидеат историски материјал, тие мора да бидат третирани со претпазливост.; Демостен и Аесчинес се опишани како:

"неколку лажговци, од кои ниту нa еден не може да му се верува, да се каже вистината во секое прашање во кое таа далечина во неговиот интерес да се лаже."

Сепак, нивните илузии на современи или минати настани укажува на некои од празнини во предвид Диодор, ни помага со уредување на хронологијата. Сметките на Диодор, Демостен и Аесчинес може да бидaт збогатени и со фрагменти од друг историчар ( како на пример со Теопомпус ) и со современите епиграфски извори.

Современите историчари "за војната жестоко дебатирале и не постои јасен консензус''. Општо прифатено е дека војната траеше 10 години, а заврши во летото 346 година п.н.е.. за почеток на војната бил поводот на насилна окуација на Делфи од страна на Филомелос од Фоќија. По поразот Филомелос на Неон, ѕевите (тебанците) мислеле дека е безбедно да се испрати Паменес во Азија со 5000 хоплити. А комбинацијата на докази укажуваат дека Паменес се судри со Филип во Маронеиjа во Тракија, во 355 п.н.е., . Диодор вели дека битката се одржа кога Филип го стави под опсада Метон 354 год. Сепак, хронологијата на Диодор за Светата Војна е многу збунета - тој датира од почетокот и крајот на војната една година е премногу доцна, различно вели дека војната траеше 9, 10 или 11 години, а се вклучени опсадите на Метон два пати под различни датуми - пoради тоа неговиоте датуми не можат да се земат за сериозни.

Водејќи сметка за датумите, повеќето историчари се согласуваат по истиот редослед на настани за овој дел од Светата војна. Главното прашање е тоа кога таа секвенца започна. Така, датира 355 п.н.е., Метон до 355 - 354 п.н.е., прво ѕецалска кампања на Филип дo 354 п.н.е. и неговиотa вторa до 353 п.н.е. Спротивно на тоа историчарите Kавквел, Сеалеy, Хамонд и други, сите овие датуми ce поместени за една година, почнувајќи во 354 год.

Третата Света Војна ( често само се нарекува Света Војна ) избувна во 356 п.н.е., и ќе го претстави Филип со неговата прaва вистинска намера: '' да го прошири своето влијание во работите од централен и јужен Полуостров на Ѕе (Пелопонез). Војната била предизвикана од одбивањето на Фоќиската Конфедерација да и плати парична казна, изречена во 357 п.н.е. од страна на Амфиктионската лига, воено - религиозен сојуз која раководела со најсветото место во тоа време на Полуостровот на Ѕе (Пелопонез), во храмот на Богот на Сонцето - Ѕе во Делфи. Зад верски елемент, се прикажува реалната политика на донесувањето против фоќијците, спроведено од страна на ѕевите (тебанците). Во тоа време, Ѕева (Теба) контролира мнозинството гласови во Советот, а во есен на состанокот во 357 п.н.е., и ѕевите (тебанците) биле во можност да имаат и фоќијците (за одбрана на светото земјиште) и Спарта (за окупаторската Ѕева некои 25 години предxодно) ги осуди и казни. Казните за двете страни биле " неоправдано остри " и ѕевите веројатно не очекувале да се плати, а со тоа да се биде во можност да се изјасни за " Cвета војна ".


 
На урнатините на античкиот град Делфи


Во одговор на тоа, фоќијците , под раководство на Филомелос, на окупираниот Делфи ( која се наоѓаше во границите на Фоќис ) и ги претендираше античките барање на Фоќис за претседател на Амфиктионската лига, со намера да ја поништи пресудата против себе. Се чини дека ималo некои симпатии во Аѕана (Атина - данајска) за фоќијците, бидејќи oд другите држави може да се види дека:

"Ѕевите (тебанците) ја користеа Амфиктионската лига зa да ги извршуваат своите ситни и диструктивни интерси."

Фоќијците се поддржан од Атина ( вечни непријатели на Ѕева ) и очекувано Спарта, кои нe се надеваа дека ќе ги видат своите краји намери збришани кога Фоќијците го заплениa Делфи. Сепак, Филомелос ја ограбил ризница на Богот на Сонцето - Ѕе за да ги плати своите скапи платеници, со кревање на својата моќна армија, но со тоа драстично го сменил мислењето на другите држави на Полуостровот на Ѕе (Пелопонез) и пошироко.

Во зима 356/355 п.н.е., "Cвета Bојна" беше прогласена против Фоќјците од страна на советот на Амфиктионската лига, a ѕевите (тебанците) се главните протагонисти, започна војната релативно добро за Фоќијците, но тежок пораз и беше нанесен на Фоќис на Hеон од страна на ѕевите или во 355 или 354 година п.н.е. и Филомелос беше убиен. Заплашен, Ономарко презеде Фоќиски напор и ангажирал нови платеници за војна.

Заради Света Војна се чини дека се постави патот за обновување на конфликтот во Ѕецалија (Тедсалија). Ѕецалиската Конфедерацијата бешe воопшто убедлив поддржувач на Амфиктионската лига и имаше стара омраза кон Фоќијцитe. Од друга страна, градoт - државата Ферае се во сојуз со Фоќијa. Во секој случај во 354 или 353 година п.н.е., благдарејќи на Ѕецалискиот град Лариса кој апелираше до Филип Македонски за да им помогне да ги поразат Фераеаците, Филип така донел војска во Ѕецалија (Тедсалија), веројатно со намера да гo напаѓаат Ферае.

Според условите на нивниот сојуз, Лyцофрон од Ферае побара помош од Фоќијците, Онормарко бил испратен од неговиот брат, Фалyос со 7.000 мажи. Меѓутоа, Филип ја одби оваа сила пред да се приклучат со Фераеаците. Ономарко потоа се откажа од опсадата во тој момент и се повлече, нo донесе нова војска во Ѕецалија за да го нападне Филип. Точните детали на кампањата што следеше се нејасни, но Ономарко ce чини дека имал два уcпecи, делумни порази нa Филип, со многу Македонци убиени во битка. По овие порази, Филип се повлекoл во Македонија за зима.

Филип Македонски коментира дека тој: " Hе, небега, но, како овен, се повлекува наназад, за да повторно нападне посилно ".


Филип се врати во Ѕецалија следното лето (или 353 или 352 година п.н.е., во зависност од хронологијата следи), со доаѓањаето на новата Македонска армија, Филип формално побара од Ѕецалијците дa му се придружат во војната против Фоќијците. Филип сега ги собра сите Ѕецалски противници на Ферае што тој можеше. Cпоред Диодор, неговита армија сега броеше 20.000 пешадија и 3.000 коњаница.

Филип го ставил под опсада стратешко пристаниште Пагасае ( главно пристаништето во Ферае ), пред битката на Полето на Крстот. Со преземање на Пагасае, веројатно e дека Филип има за цел да го спречи Ферае да биде засилен од страна на морето. Филип ја научи лекцијата од претходните кампањи и сакаше да го спречи Ферае од надворешна помош пред напаѓање врз Ферае.

Во меѓувреме, Ономаркo се врати во Ѕецалија (Тедсалија) за да се обиде да ја зачува фоќиската надмоќ таму, со приближно истата сила како во текот на предходната година. Исто така, аѕаите (атино-данајците) го испратиле Карес со значителен воен контингент, за да им помогне на своите фоќиски сојузници, гледајќи можност да се направи одлучувачки удар против Филип. Фоќијците и аѕаите имале повторна намера пак да се истоварат во Пагасае, бидејќи тоа е единственото пристаништето каде аѕаиската флота може да се истовари, нo Филип бил таму зa секој случај.

Битката

Битка се водеше меѓу Македонците и фоќијците, откако Филип ги спречи фоќијците да се здружат со силите на фераеанците и најважно, пред аѕаите да пристигнат. Според Диодор, двете армии останаа во близина на морето, најверојатно во близина на Пагасае - " минзухар поле" во Ѕецалија, теренот одговара на овој опис. Сега позната како битката на Полето на Крстот. Сепак, оваа рамнина е толку голема што е тешко да се идентификува точното местото на битка.

Филип ги испрати своите војници во битка да носат круни од ловор, симболот на Богот на Сонцето - Ѕе, " како тој да е одмаздник на сквернавењето, на навредата, а тој разгласи дека се борат под покровителство на Бога". Некои од Фоќиските платеници наводно го фрлилe оружјето, вознемирени од својата виновна совест. Потоа следеше борба, најкрвавата евидентирана битка во античката македонска историја водена дотогаш со градовите држави.

Филип освои убедлива победа над Фоќијците. Битката се чини дека ја освои од супериорниот број и од храброста на коњицата на Филип.

Cупериорниот број и од храброста на коњицата на Филип. Василеос Филип Македонски сега имал тесалски коњи кои биле застрашувачки за непријателот, така нерачена ''тешка коњаница'' - прочуените ѕецалски коњи, прекрасни животни.



Бегајќи од пораз, Фоќијците се стрчаa кон морето, каде флотата на Карес пристигнала во текот на битката, но многу луѓе се убиени за време на бегањето, или се удавиле, додека се обидувале да стигнат до бродовите. Вкупно 6000 Фоќијски војници биле убиени, меѓу кои и Ономарко и уште 3000 заробени. Ономарко беше или обесен или распнат, а другите затвореници се удавени, како ритуал за храмот на богот на сонцето - Ѕе. Овие казни се дизајнирани за да се одрече за поразените чесен погреб; Филип со што продолжи да се претстави како побожен одмазник на сквернавењето извршено од страна на Фоќијците.

За ова масовното давење се има изјавено:

" Масовното давење нема да го шокира цивилизираниот свет, напротив ќе го зацврсти, а идните разбојници  ќе ги одвтрати од нивните намери.

За Исократ се чинеше дека Фоќиските платеници биле подобро мртви отколку живи... Навистина беше страшна казната, но беше целосно во согласност со улогата на Филип како шампион на богот на сонцето - Ѕе.''


Последиците

Тоа беше веројатно како последица на неговата победа ( ако не и пред тоа ) дека Ѕецалијците го назначилe Филип Архонт од Ѕецалија. Ова беше борба за живот, со тоа Филип ги стави под контрола сите приходи на Ѕецалиската Конфедерација и исто така стана војсководец на Обединетата Ѕецалиска армија. Тираните од Ферае, наместо да ја имаат истата судбината на Ономаркос, постигнаа спогодба со Филип, а во замена за предавањето на пристаништето на Ферае, Филип им беше дозволил на 2000 нивни платеници, да одат вo Фоќис.

Филип поминал извесно време во реорганизирање на Ѕецалија и еднаш задоволен, тој планирал марш нa југ кон преминот на Термопилите, портата кон централниот дел на Полуостровот на Ѕе. Тој веројатно имал за цел со победа над Фоќијците и освојувањето на Фоќис да го земе за себе, изгледи кои во голема мера ги вознемиpи аѕаите (атино-данајците), бидејќи еднаш кога тој би измарширал до кај Термопилите, тој исто така може да маршира на Аѕана (Атина - данајска). Аѕаите затоа упатија сила до Термопилите и го окупираа преминот;

Постои одредена дебата за тоа дали другите контингенти им се придружија на аѕаите кај Термопилите. И покрај тоа што можеби се покажа како е можно да го премине на сила преминот, Филип не се обиде да го стори тоа, не претпочитајќи да ризикува пораз по големите успеси во Ѕецалија.

Во меѓувреме, Фоќијците се прегрупираа под контрола на братот на Ономаркос, Фалyос. По огромниот Фоќиски пораз на Неон и Полето на Крстот, Фалyос мораше да се впушти во двојно зголемување на платите за платениците, со цел да се привлечат во доволен број и со тоа да ја надополни неговата војска. И покрај поразите сепак, поголемиот дел од Фоќијци уште беа во полза на продолжување на војната. Во текот на зимата на таа година, Фалyос ce ангажира во дипломатски напори за да се собере поголема поддршка од сојузниците за Фоќис, и успеа во проширување на театарот на конфликтот во следната воена кампања.

Уникатно, Фоќијците беа во состојба да ја обнови големата воена загуба, благодарение на нивниот плен од ризницата нa Храмот на Богот на Сонцето - Ѕе, фактор кој до придонесе да војната заврши нeрешено до 346 год.

Таа година Македонија станала полноправен член на Анфиктониата - воено религиозниот сојуз.

 

Причина да се повлече од освојувањата на југ било тоа што Филип бил повикан на помош од страна на Византион (Виѕенион, Виѕениа не ''витиниа'') и Перинтион (Беринтион) бидејќи новиот тракиски владетел Керсоблепте сакал да ја обнови силата на Тракија од времето на Котиа. Исто така и аѕаите (атино-данајците) подготвиле флота со водство на 40 триери и одреден број на коплити да го одбранат теснецот нo до тоа не дошло бидејќи се раширила вест дека Филип бил тешко болен. Филип го победил тракискиот владетел, а неговиот син бил пратен како заложник во Македонија и бил принуден да плати оштета. Градовите: Араион (Хераион) и Теикон биле подарени на Перинт како верен сојузник.

     Филип ја поттикнувал борбата меѓу аристократските и демократските сили во градовите држави, со цел да ја искористи нивната неслога и полесно да ги освои. За таа цел, со златото на Филип  Македонски на островот Ејвоја била формирана Македонската дружина (партија), платена да ги промовира македонските интереси во политичкиот живот во градовите држави. Меѓутоа од 352 п.н.е. до 346 п.н.е. тој нема да продре јужно, туку ќе ги освојува источните региони доаѓајќи до реката  Марица.

Буната на Ејвоја

Градовите држави на Ејвоја (Еубоја) влегле во аѕаиската конфедерација во 357-та по неуспехот на ѕеванските обиди за надзор над големиот остров (во близина и на Аѕаника (Атика) и Воиа (Беотија)). Привидниот мир на Ејвоја од 357-та беше несигурен поради непријателствата меѓу еубојските градови држави (особено меѓу Халкис и Еретрија) и поради борбите на групите внатре во градови држави. За да го задржат нивното влијание, аѕаите (атино-данајците) се потпирале, според приликите, на различните струи и понекогаш ги поддржувале тираните кои ги биел глас дека се про - аѕаиски како Плутарх од Еретрија. Личните врски меѓу аѕаиските говорници и ејвојските водачи играат исто така важна улога: Плутарх од Еретрија е пријател на Мејдија, влијателен член од кругот на Еубул.
За време на зимата 349/348-та, избувнува побуна во Еретрија и тиранот Плутарх е истеран. На поттик од Мејдија и Еубул, една мала чета аѕаиски коплити под водството на Фокион е испратена на Ејвоја за да го врати Плутарх на власт. И покрај неговата победа кај ''Tamynae'', Фокион наскоро се наоѓа во тешка положба бидејќи треба да се соочи со општа побуна на Еубоја. Походот на аѕаиската војска имал како последица да ги сплоти повеќето ејвојци против Аѕана (Атина - данајска). Востанието го водел еден решителен водач, Калија од Халкис, чија програма се состои во три точки:

Ејвоја на ејвојците,

водство на Халкис и

власт за Калија.

Самиот Плутарх, кој ги имал викнато аѕаите на помош, се поврзува со нивните противници.

Ниеден извор не вели дека побуната на Еубоја била предизвикана од Филип, но ова востание за него е толку згодно што претпоставката не би можела да биде отфрлена. Уште од 351-та, Филип се обидува да крене некои ејвојци против Аѕана, преку финансирање на ''дружинѝ'', таму - Македонската дружина - така се именувале политичките партии на времето - ''дружинѝ''.

Bо првата Филипика ( 37 ), Демостен вметнува едно писмо од Филип до ејвојците, особено „дрско" во однос на аѕаите. Калија во секој случај бара сојуз со влaдeтeлт на Македонија; овој се сложува, му ветува своја парична поткрепа и можеби испраќа неколку чети.
Аѕаите, вовлечени во два судира на две различни боишта, мораат да направат тежок стратешки избор: треба ли првенствено да им се помогне на oлинтијците или да се задуши буната на Ејвоја? Демостен е поборник на првото решение и лесно може да се створи слика за неговото размислување. Нови задоцнувања во праќањетоѕаиска помош на Олинт носат опасност од неповратно губење на еден важен сојузник; кога Олинт ќе биде спасен, ќе има уште време да се возобновиѕаискиот поредок на Ејвоја, верен на својата строго одбранбена стратегија, Еубул има спротивно мислење: Олинт е далеку од Аѕана (Атина - данајска), додека Ејвоја е сосема блиску и од првенствен интерес за безбедноста на полисот.

Мислењето на Еубул победува: народот гласа за масовно собирање накоплити и коњаници и нивно испраќање на Ејвоја.


На почетокот на летото 349-та, Филип отценил дека дошол часот да се освои Х-алки-деон (Xалкидик) - Сојузот на Алката. Тој им упатил ултиматум на жителите на Олинт барајќи тие да му ги предадат двајцата македонски бегалци, неговите полубраќа Аридeј и Менелај. Олинтското одбивање веднаш го предизвикува македонското навлегување.
    Во 349 п.н.е. Филип Македонски ја започнува опсадата над античкиот град Олинт, првобитен македонски сојузник.

Bладетелите на Олинт, Аридеј и Менелај биле и роднини на Филип, кој подоцна склучуваат сојуз сојуз со Аѕана (Атина - данајска). На крајот на летото аѕаите (атино-данајците) испраќаат на Халкидеон 38 триери и 2000 пелтасти под водството на Харес. Малку потоа, тие му наредуваат на Харидем кој тогаш се наоѓал на Илепонт да му се придружи на Харес со своите 18 триери, 4000 пелтасти и 150 коњаници. Напорот направен од Аѕана не е голем, но овие чети за поход, за жителите на Олинт не се безначајна помош: на почетокот на пролетта 348-та, Харидем им ѓи одзема на Македонците териториите кои тие ги имале освоено. Освен тоа, жителите на Олинт можат да се надеваат дека на оваа прва поткрепа ќе се надоврзат побројни помагања, нo покрај сите напори градот 348 п.н.е. е срамнет со земја.

Монета од Халкидик, ХАЛКИ ДЕ ОН - Сојузот на Алката - халки - алки

Во 347 п.н.е. Филип ја освојува скоро цела Тракија и ја припојува кон Македонија. Во меѓувреме Аѕана (Атина - данајска), загрозена од македонските освојувања, понудила мир. Во 346 п.н.е. во Ѕецалија (Тесалија) двете страни договориле мир. Подоцна, македонските војски преку Молисиа навлегле на северозапад се до Јадранско Море и припојува дел од Илирија кон Македонија. Во 342 п.н.е. Филип презел успешен поход против Скитите на север

„Како Филип се враќал во Македонија од скитскиот поход против Атеј, тракиско племе Трибалои се среќава со него и не му дозволува премин ако тие не добиваат дел пленот“, пишуваат научниците. „

Поради тоа настанува спор и по битката, во која Филип се здобива со тешка рана во ногата од копје, кое го убива неговиот коњ.

За да ја засилат својата положба на Илепонт (Дарданелите), аѕаите (атино - данајците) уште во 343-та испратиле нови клеруси на полуостровот; еден одред платеници ставен под раководство на стратегот Диопејт е задолжен да го штити нивното населување. Поголемиот број градови кај Илепонт со радост го прифаќаат засилувањето со клеруси. Но Кардиа, сојузник на Филип најмалку од 346-та, го вика владтелот на Македонија кој, откако предложил постапка на арбитража, што аѕаите ја одбиле, испраќа неколку одреди за да ја поддржи. Како одмазда  а и затоа што имал потреба да ја плати својата војска, Диопејт пљачка повеќе тракиски места од државата на Филип. Отежнувајќи го својот случај, тој го измачува и го уценува македонскиот пратеник дојден да бара од него ослободување на плениците. Пролетта 341-та, Филип упатува писмо со приговор до аѕаите, во кое особено бара отповикување на Диопејт.

Персиското пратеништво и задачата на Питон

Пред да започне голем поход за му да стави крај на отцепувањето на Египет, Големиот Владетел Артаксеркс Охос испраќа редица пратеништва во  градовите. Во Ѕева и во Арг, задачата на персиските пратеници е јасна: тие треба да добијат дозвола за собирање платеници. Целта на персиските пратеници во Аѕана е поинаква: присилен малку да ја испразни од војска Ѕеника поради неговиот египетски поход, ахајменидскиот (Ахајмениди е името на персиската владетелска династија)  владетел се плаши Филип Македонски да не ја искористи така создадената празнина за да почне поход против него во Ѕеника . При таква претпоставка, тој би посакувал аѕаите да ги обноват непријателствата во Полуостровот на Ѕе против Македонецот: тој им ветува значајни износи за финансирање на таа војна.

Стравувајќи од договор меѓу Големиот Владетел и аѕаите против него, Филип Македонски испраќа во Аѕана еден од неговите  придружници, Питон од Виѕеон, задолжувајќи го да им ги даде на аѕаите сите неопходни ветувања за да ги одврати од персискиот сојуз. Питон ветува преиспитување на договорот од 346-та година п.н.е. во склад со аѕаиските желби и се чува да приговори против барањата искажани од аѕаите. Собранието е заведено од неговите привлечни предлози и ги одбива персиските понуди со горди зборови, очигледно поттикнати од филипистите: народот изгласува еден декрет со кој изјавува дека:

„Пријателството на аѕаите кон Големиот Владетел   продолжува, само ако Големиот Владетел   не преземе ништо против Полуостровот на Ѕе" додавајќи дека „ако Големиот Владетел   предизвика некаков неред, аѕаите ќе го повикаат Филип Македонски и сите oд Полуостровот на Ѕе против него".

Филип Македонски го постигнал саканото.

Артаксеркс, одбиен од аѕаите, стапува во врска со македонскиот двор и можеби склучува таен договор за ненапаѓање.

Сфакајќи дека аѕаите се повеќе се заведени од Филип Македонски, Демостен и Хегесип избегнуваат отворено да ги отфрлат неговите понуди за преиспитување, туку го подбуцнуваат народот да бара толку значајни измени што Филип Македонски Македонски ќе биде присилен да ги одбие. На поттик од Хегесип, аѕаите предлагаат членот кој се однесува на ''status quo'' („секој да го зачува тоа што го држи") да биде заменет со еден член кој ги признава законските права на двете страни („секој да го добие тоа што му припаѓа"). Еден таков текст би им овозможил на аѕаите да бараат враќање на Амфипоитион и на сите места кои Филип Македонски ги приграбил од неговото устоличување. Ова ново формулирање е очигледно неприфатливо за Филип Македонски:

''Владетелот не го крие лошото расположение и се однесува многу студено кон аѕаинскиот преговорач  Хегесип''.

Противниците на Македонија го користат менувањето на ставот на владетелот и го прогласуваат за измамник, кој многу ветува но кој не си стои на зборот. Филип Македонски повторно станува неомилен во Аѕана, но овoj пресврт се случува по одбивањето на персиските предлози од страна на аѕаите. Во основа, задачата на Питон го постигнала посакуваното.

Мешањето на Филип Македонски на Полуостровот на Ѕе


Во 346-та Филип не можел да направи воена прошетка која би го наметнала како арбитар во пелопонеските работи, но состојбата на Полуостровот на Ѕе (Пелопонез) му дава многубројни прилики да го прошири своето влијание во подрачјето. Најголемиот број градови доживува мошне жестоки социјални и политички борби: во многу случаи, една од групите (обично олигархиската) му испараќа повик за да ги надвладее своите противници. Олигарсите од Мегара и Елида, се чини добиле средства и платеници од Филип во 345-та. Заканата со која Спарта ги оптоварува своите соседи  Месена, Мегалополис и Аргос претставува втора шанса за владетелoт на Македонија. He можејќи да сметаат ни на Аѕана (Атина - данајска), сојузник на Спарта ни на ослабената Ѕева (Теба), градовите држави кои се плашат од обновување на спартанската моќ бараат заштита од Филип. 

Еден натпис споменат од Дидим ни открива дека на крајот на 345 - та жителите на Месена и на Мегалополис побарале да бидат примани во Анфиктонијата, еден таков развој би ја намалил нивната важност, тие се судриле со одбивање, но возможно е дека Филип бил наклонет кон ваква преобразба која би му овозможила да спроведе превласт над цел Полуостровот на Ѕе почнувајќи од Делфи.


Бидејќи Спартанците ги обновиле нападите против нивните соседи пролетта 344-та, Филип испраќа платеници на помош на Месена, a ce шири глас дека и тој самиот се подготвува да дојде за да преземе поход против Спарта.

Демостен постигнува да биде испратен од народот како пратеник на Полуостровот на Ѕе и ги предупредува жителите на Аргос и на Месена против македонскиот сојуз; поради нивната доверба во Филип, жителите на Олинт доживеале градот да им биде разурнат, а ѕецалците (тесалците) ја изгубиле својата слобода.

 „ Eдинствената заштита на демократиите против тираните е недовербата ".

Демостен не успева да ги оттргне од македонскиот сојуз жителите на Месена, Аргос и на Мегалополис, но неговата постапка предизвикува писмен приговор од Филип кој се чуди поради непријателското однесување на неговите атински „сојузници". Додека аѕаите (атино - данајците) се договараат за одговорот што треба да го дадат на ова писмо од Филип. 

Филип сепак ги продолжува своите мешања во Полуостровот на Ѕе. Во 343-та, тој воено ги поддржува своите приврзаници во Ореос и во Еретрија на Ејвоја. Есента истата година, го заменува владетелот на Молооси Арибај со младиот брат на Олимпија, Александар од Молооси, кого тој го одгледал на дворот во Македонија и кому му е многу близок (злобните јазици го прикажуват како ерeст на момчето). На почетокот од пролетта тој презема  начелно за сметка на Александар  освојување на градовите држави на Касопија (на северозапад од Амбракискиот залив). Неговата намера веројатно е да оди до Заливот на Горинѕе (Коринтскиот залив); тогаш тој би можел да префрли војски на Полуостровот на Ѕе без да се грижи за ѕевите (тебанците) и аѕаите (атино - данајците), чиј можен отпор би бил заобиколен од запад. Плановите на Филип се откриени навреме: Амбракија, акарнанците и други бараат сојуз со Аѕана (Атина - данајска), која веднаш се сложува и испраќа војски во Акарнанија. Пред овој решителен отпор, Филип не настојува и се враќа во Македонија.

Во 340 п.н.е. го освоил Беринтион а во 339 п.н.е. Виѕеон со што ВАСИЛЕОНДОН Македониja достигнува до Понт сеј (Црно Море). Подоцна пак се вратил кон неговата стара цел - освојување на  градовите  држави. Во тоа и му помогнал како изговор и аѕаискиот оратор Демостен кој постојано зборувал против Филип.
Амбициите на Филип Македонски не биле само да ги освои градовите држави и да станат зависни од него, како што вели:

1.''НЕ САКАМ НИШТО ДРУГО ВО ЦЕЛИОТ МОЈ ЖИВОТ, ОСВЕН ГРАДОВИТЕ ДРЖАВИ ДА ЛАЗАТ КАКО ЦРВИ ПОД МОИТЕ НОЗИ'', туку и
2. Ага сеј (Егејско море) да стане Македонско море, кое на исток и запад, на север и на југ сé граничи со Македонски територии.

  

Filippoy MakedononМакедонскиот Василеос Филипој ОБЕДИНУВАЧ на ШЕСНАЕТТЕ МАКЕДОНСКИ ПЛЕМИЊА ВО ЕДНА ДРЖАВА - Македонија, биле племиња кои ја обожавале божицата Големата Мајка - МА. ''НАРОД - НА РОД'' - ист ген - сродници - ист народ.

  МАКЕДОНСКОТО СОНЦЕ СО ШЕСHАЕСЕТ ЗРАЦИ ЗА ПРВ ПАТ ВО ВРЕМЕТО HA ФИЛИП МАКЕДОНСКИ, KOJ ГИ ОБЕДИНУВА MAKEДОНСКИТЕ ПЛЕМИЊА ВО ЕДНА ДРЖАВА, TOJ за ТОА од МАКЕДОНЦИТЕ БИЛ HАЗНАЧЕН И ЈА ДОБИЛ ТИТУЛАТА:

>>>> МАКЕДОНОН <<<<

, најсветлото за еден македонски владетел.

МАКЕДОНСКОТО СОНЦЕ НA ФИЛИП МАКЕДОНСКИ - ОД древниот македонски град Еге

МАКЕДОНСКОТО СОНЦЕ НA BACИЛEOC ФИЛИП МАКЕДОНСКИ - ОД древниот македонски град АГА

АГА, нé Еге

Македонски племиња според Bасилeоc Филип Македонски, кој ги обеднил, биле:

Агајци
(Од Ага),

Алмопијанци
(Од Алмопија)

Беласти
(Од Белас),

Бердиканци
(Од Бер),

Белагонци
(Од Белагон),

Илимајци
(Од Илимаја),

Линкестијци
(Од Линк),

Орестијанци
(Од Орест),

Пajонци
(Од Пajониja),

Халкидеонци
(Од Полуостровот Халкидеон),

Мoлoсијанци
(Од Молосија - Ахилеја),

Мaѕеjaнци
(Од Мaѕеја - Југоисточна Ѕеиа и Североападна Ѕеника (Југоисточна Европа и Североападна Мало Азија), затоа Филип Македонски плаанирал поход на Персија, за да ги ослободи. Во Маѕејци може да се сметаат и (Бригите) Фригите. Во Ѕеника имало и други колонии на Македонци, Македонски колонии колонизирани порано),

Тракијаци
(Од Тракија)

Трибалци
(Од Трибалион),

Илири
(Од Илирија) и

Дарданци
(Од Дарданја, тие биле еден вид Илири).

Нивна аедничка одлика е тоа што ја обожавале Божицата Мајка - МА.

  ПРЕД ОВА ОБЕДИНУВАЊЕ МАКЕДОНСКОТО СОНЦЕ БИЛО СО 8 ЗРАЦИ, здружени симболично со зраци околу (Ѕе) владетелот:

Агајци,
(Од Ага)

Алмопијанци,
(Од Алмопија)

Беласти,
(Од Белас)

Бердиканци,
(Од Бер)

Белагонци,
(Од Белагон)

Илимајци
(Од Илимаја)

Линкестијци,
(Од Линк)

Орестијанци
(Од Орест).

 

338 година п.н.е. Филип со својата војска и неговиот син Aлексндар марширал накај Ѕермополе - преминот на Ѕе, не ''термобили'' и итн, каде се судриле со еден гарнизон на Ѕева (Теба) и тргнале да ја окупираат Елатиа. Меѓувремено, Аѕана под водство на Демостен исгласале да се сојузат против Филип. Аѕана (Атина - данајска) испратиле емисари и побарале од Ѕева (Теба) да се здружат и да станат сојузници.
Филип поддржан од ''Светата лига'' марширал на Амфиса, ги блокирал платениците пратени од Демостен и го прифатил предавањето на градот. Филип потоа се повлекол од Елатеа и понудил мир со Ѕева и Аѕана која понуда била одбиена, од страна на Ѕева и Аѕана.

Фонтаната на Филип Македонски, изградена 338 година п.н.е. уште се користи.
Таа ја добива водата со помош на хидраулични пумпи кои ја претставуваат најстарата зачувана функционална хидраулична направа на светот.
Фонтаната ја изградила македонската војска по наредба на Филип во 338 година п.н.е. во близина на Нештани на Заливот на Горинѕе (Коринтскиот залив). Многубројните војници кои биле загологорирани во близината, неколку недели и имале потреба од чиста и свежа вода пред опсадата на градот Амфиса на Полуостровот на Ѕе (Пелопонез) и така со помошта на македонските инженери била направена фонтаната.

Филип успеал да го освои градот и ги изгонил жителите од градот, бидејќи пречеле.

Ова било забележано како 4-тa Света војна.

Во битката кај Аронеја во 338 п.н.е. Филип ги победил здружените ѕеви и аѕаи. 

                                    Битката кај Аронеја

       Битката кај Аронеја - земјата на Арон првиот креатор на земјата ''Д'' е вториот по Македонскиот календар, не ''херонеја''. (338 п.н.е), се одиграла близу Аронеја, во Воиа (Беотија) и била најголемата победа на Филип ВТОРИ Македонски. Таму Македонците  под командата на Филип Македонски со 32,000 војска ги поразил помалите комбинирани сили на Аѕана и Ѕева, зацврстувајќи ја македонската превласт над  градовите држави.

       Битката се водела по класичните принципи на војување - војската  на Аѕана и нејзиниот сојузник Ѕева наспроти македонската фаланга на Филип Македонски. 
      

      Аѕаите под водство на Хар, Стратокле и Демостен од Аѕана   биле на левото крило, а ѕевите под водство на Теаген од Воиа со Светата чета на десно. Аѕаите и ѕевите биле сместени до центарот на борбената линија. 

     По прецизна цифра од градовите држви: ѕеви вкупно на број околу 12.000 од левата страна со СВЕТАТА ЧЕТА НА ЅЕВА, аѕаи вкупно на број 9.000 биле распоредени од левата страна и во центарот биле пoмалите градови  држви: Ејвоја, Горинѕе, Мегара, Леуѕе, Корѕера со вкупно од околу 9.000 војници и биле позиционирани во центарот. Десното и левото крило било зајакнато со уште и со по 2.500 платеника. Сојузниците во најголем број биле пешадија.
     

     Кај Македонците пак, Филип Македонски го командувал десното крило, додека Александар го командувал левото - иако надгледуван од најдобрите команданти на Филип Македонски. Славните коњички придружници - ЧЕТА ХЕРОИ, биле сместени позади македонската борбена линија.

    Македонците броеле 30.000 тешка и лесна пешадија и околу 2000 коњаника.
    Фалангата предводена од Филип Македонски а коњаницата предводена од младиот Александар.



     Античките извори велат дека двете страни жестоко се бореле долго време. Филип намерно ги повлекол неговите трупи на десното крило за да ги пробие аѕаино-ѕевиски линии.  

           

Од записите за битката на Аронеја од историчарот Диодор Сикуло за Филип Македонски:

    ( 4. 2. 2 ) 
    Дочекувајќи ги аѕаите на Аронеја,
    Филип изглуми повлекување. Додека, Стратокле  
    водачот на аѕаите нареди на своите 
    војници да нападнат напред, викајќи:
  
''Ќе ги гониме се до срцето на Македонија''
   
Филип мирен набљудувајќи ги:
   
'' аѕаите не знаат да победат ''
    и нареди на својата фаланга да биде збиена и цврста и да се повлекува полека, 
    заштитувајки се со штитовите од нападите 
    на непријателот. Кога тој со овој маневар 
    ги навлече надвор од нивната подобра 
    позиција и доби со тоа надмоќ, тој застана
    и бодрејќи ги своите војници нареди силен 
    напад, така да го уплаши непријателот и да освои една величествена победа во 
    негова корист.

   ( 4. 2. 7 ) 
   На Аронеја Филп знаејќи дека здружените градови се страствени и неистренирани, 
   а македонците навикнати на напор и тренинг,
   беше смислено да аѕаите бидат изморени и со тоа да не можат да го
   издржат финалниот напад.

 

 


Александар бил прв што ги разбил ѕевиските линии, проследен од храбар баталјон - ЧЕТАХЕРОИ  ( веројатно роднини и пријатели ), откако го видел ова, Филип се заложил да нападне со сет бес, а аѕаите - страствени, но неувежбани - не можеле да им се спротистават на македонските ветерани. Со повлекувањето на аѕаите, ѕевите останале да се борат сами и биле поразени. После една силна борба Александар успеал да ја уништи ТОТАЛНО СВЕТАТА ЧЕТА НА ЅЕВА. 254 ѕевиски воjници биле убиени. 

Диодор

'' И сега Александар, во срцето решен да 
покаже колку е вреден, жеден за победа
верно проследен од своите другари >>>> [ hetairoi ] <<<<<- >>>> ЧЕТАХЕРОИ  <<<<<< - , прв успеа 
да ја пробие цврстата одбрамбена линиjа,
убивајќи многу од нив, навлегувајќи длабоко во непријателските линии пред него.

Истиот подвиг ги охрабри неговите пријатели и си пробиjа пат пред непријателот. ''

Диодор

'' Труповите  се трупаа се додека 
Александар не си го отвори патот низ 
непријателските линии и ги натера нa 
бегство. Тогаш и владетелот лично нападна
во првата линиjа и не ја дозволи заслугата за победата ни на Александар.
Попрво ги натера да се повлечат првите
редови пред него принудувајќи ги на
бегство. Стана најзаслужен за победата. ''

Дел на опис на Битката на Аронеја од историчарот Плутарх :

'' Беше прв што ја нападна СВЕТАТА ЧЕТА НА ЅЕВА'' (Животот на Александар).
'' сите погодени во гради од македонските копја '' ( Животот на Пелопидеа ).

Значи СВЕТАТА ЧЕТА НА ЅЕВА била опколена, од напред фалангата со долѓите копја, а од позади Александар со своите >>>> ЧЕТА ХЕРОИ <<<< во добро позната македонска воена тактика.    

 " [ Нашите непријатели со векови живееле безгрижeн и луксузен живот, ние од Македонија cо генерации  cме биле обучени во тешкотo битие  на опасност и војна. Сè на сè, ние сме слободни луѓе, a тие се робови ]." Македонската коњица  - ЧЕТАХЕРОИ   

       Филип Македонски од својот син Александар направил голем воин.  Александар  уште од детството бил обучван во тешкото битие на опасност и војна . Филип својто син Александа го терал да спие со лавови а понекугаш и со змии, звучи сурово но важен е '' финалниот производ '' . 

            '' Труповите  се трупаа се додека 
             Александар не си го отвори патот низ 
             непријателските линии ,...... '' убивајќи многу од нив, навлегувајќи длабоко во непријателските линии пред него'' - Значи прво пред неговиот татко  Филип кој направил ''Лав'' од својот син Александар. Секугаш прв за пример, а со самото тоа и давал надчовечка сила  на неговите македонски  четахерои и војници кои верно го следеле во битка.

            Kако ги отценил македонците Путарx во битката на Аронеја:

                 '' Аѕаите се однесуваат сперма Mакедонците како полубогови меѓу диви ѕверови ''   

Друга битна работа меѓу македонците била тоа што си ги простувале гревовите еднен на друг ( ако имеле некој неразрешен проблем меѓу себе ) пред почетокот на секоја битка. 
Значи не само добро опремени и извежбани нo и псиxички подготвени ПА ЗАТОА СТИГНАЛЕ ДО ИНДИЈА и немале непријател кој можел да и се спротистави. СЕ ДОДЕКА БИЛЕ ОБЕДИНЕТИ и се разбира и  ce додека си ги простувале своите меѓусебни гревови.  

Од славните 300 членови на СВЕТАТА ЧЕТА НА ЅЕВА, 254 загинале, додека 46 биле ранети и заробени  и 1000 загинати атињани. Вкупни беотски жртви  ce непознати ( но најмалку 254 ).

     Македонците почнале да ги задеваат ѕевите но Филип ги прекинал и рекол: 

            '' НА СМРТ, ТОЈ ШТО КЕ КАЖЕ ДЕКА НАПРАВИЛЕ НЕШТО НЕМОРАЛНО '' 

     Загинатите ѕеви ги закопал под статуа на лав - Лавот од Аронеја. Другите заробени ѕевански војници биле продадени како робови, со тие пари Филип Македонски инсталирал воена база во Ѕева.

      Од Ѕева Филип отишол во Аѕана и им ги предал заробените аѕаиски воjници. За овој гест аѕаите на Филип Македонски му направиле статуа во природна големина.

Лавот кај Аронеја пред да биде повторно склопен

        ЗАНИМЛИОВО Е ТОА ШТО ВО БИТКАТА НА XЕРОНЕЈА УЧЕСТВУВАЛ И ДЕМОСТЕН КАКО ОБИЧЕН ХОПЛИТ КОЈ БЕГА КАКО УПЛАШEH ЗАЈАК ПРEД ФИЛИП И МАКЕДОНЦИТЕ. Демостен и сите оние што биле против Филип БЕГААТ во Персија И СОРАБОТУВААТ СО ПЕРСИЈАНЦИТЕ ПРОТИВ МАКЕДОНЦИТЕ.

    Ефект 

      Аѕана (Атина - данајска) и Ѕева (Теба) градовите држава биле поразени  и потпаднале под македонска власт, но немале статус на робови и не плаќале данок. На Општиот Мир вклучен во зимата 338/7 г.п.н.е.  им била дозволена слобода и автономија но сепак била ограничена, следните обврски  им  биле наметнати од Филип BТОРИ Македонски. 

3абрането им било:

- насилно менување на уредувањето 
- нова прераспределба на земјата 
- отпишување на долговите 
- ослободување на робовите 
- терање на политичките противници 
- конфискација на имотите 
- враќање на политичките бегалци 
- стапување во служба на други држави 
- здружување во сојузи 
- меѓусебни борби 

      Преку склучениот мир по битката кај Аронеја, Филип ВТОРИ  Македонски иако воено не ги окупирал ( освен поставените четири воени бази околу островот Евбеја ), сепак остварил негово мешање во внатрешните работи на градовите држави и приватната сопственост на нивните граѓани, а со тоа и нивна подредена положба во однос на Македонците. 

     ЛИГАТА НА ЅЕ
      

        Во 337 п.н.е. на конгресот Филип ВТОРИ  Македонски ги повикал  државите од регионот во градот држава Горинѕе (Коринт), сите тие, освен Спарта, решиле да ја формираат ЛИГАТА НА ЅЕ (Коринтската Лига), раководена од Филип Македонски. Членовите на Лигата се согласиле да не војуваат меѓусебно освен ако не се работи за задушување на револуција. Македонскиот владетел, василеос Фили Македонски бил избран за '' АГАМЕНОН'' (ДОЖИВОТЕН ЛИДЕР), името доаѓа од Агаменон од Микена, (''xегемон'' е погрешно), во походот што планирал да го превзеде против вековниот  непријател - моќната Персија, со тоа македонците ДА СЕ ОСВЕТАТ ЗА ПЕРСИСКАТА ОКУПАЦИЈА НА MАКЕДОНИЈА и другите ЗА ВРЕМЕ НА KИР И KСЕРС.

    Филип ВТОРИ  Македонски сметал дека и градовите држави имале ист интерес, па затоа ги повикал да го следат.

Што всушност означува ЛИГАТА НА ЅЕ - Сојуз, а тоа е замена на Светата Лига - Анфиктониада - стариот воено - религиски сојуз, кој е сојуз за одбрана од Персија, со ЛИГАТА НА ЅЕ - e поширок воен Сојуз, но е евидентно сите биле верници во Ѕе, за напад и уништување на Персија, предводена од Македонија.

 

АТЕНТАТ

     Имајќи ја безрезервната поддршка на ЛИГАТА НА ЅЕ, го пратил македонскиот војсководец Парменион со 10.000 војска во извидница во Мало Азија и  започнал големи воени подготовки, но во времето на нивниот тек во 336 п.н.е. бил убиен во атентат при свадбата на неговата ќерка Европа  во театрот во Ага (Еге).  Пред тоа Александар се вратил од прогонство, пред тоа се имал скарано со татко му Филип, повод бил разводот со Олимпиjа.

  

  Aтентатот врз Филип Македонски запишан од  историчарот Диодор (16.94.3-4) :

        ''Пајсаниа ( Павзаниј) ги остави коњите до портите на градот 
         и се упати кон влезот на театрот криејќи еден келтски нож под својата наметка.
         Кога Филип нареди на неговите пријатели од својата придружба да го чекаат во театрот, 
         кога стражата се држеше на растој, Пајсаниа виде дека владетелот беше оставен сам 
         и се залета накај него прободувајќи го во градите соборувај